Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] czerwca 2008 r. na podstawie art. 138 §1 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego tj. budowa autostrady płatnej [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że inwestor wypełnił wszystkie warunki i wymagania wynikające z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, wobec czego Wojewoda zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie organ odnosząc się do zarzutów odwołania podkreślił, że Gmina Miasta [...] brała udział w prowadzonym postępowaniu, wyrażała swoje opinie i zastrzeżenia. Organ nie podzielił zarzutu odwołania, iż przedmiotowa decyzja jest sprzeczna z decyzją Wojewody z dnia [...] sierpnia 2006r. udzielającą pozwolenia na budowę połączenia końcowego ulicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...] w układzie 2 - jezdniowym z autostradą [...], gdyż jedynym aktem prawnym określającym warunki budowy autostrady, w tym jej węzłów i prowadzących z nich zjazdów może być pozwolenie na budowę tej autostrady.
Z tego względu zakres objęty powołaną przez odwołującą Gminę decyzją nie może dotyczyć autostrady. Nadto organ wskazał, że brak jest przepisów uniemożliwiających połączenie miasta z autostradą, jednojezdniowymi drogami, a drożność nowopowstałego układu komunikacyjnego oraz warunki jego użytkowania w przyszłości wykraczają poza przedmiot prowadzonego postępowania.
Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina Miasta [...].
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 6 kpa poprzez wydanie decyzji sprzecznej z prawomocną decyzją Wojewody [...] nr [...] zatwierdzającą projekt połączenia końcowego odcinka ulicy [...], w ciągu drogi krajowej nr [...] w układzie dwujezdnym z autostradą [...].
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny – zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 par 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2008r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z...] kwietnia 2008r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego tj. autostrady [...].
W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji, w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istniejącego w sprawie stosownie do art. 7 i 77 §. 1 kpa. Obowiązek ten dotyczy nie tylko organu
I instancji, lecz także organu odwoławczego, gdyż celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej co oznacza, że organ ma obowiązek nie tylko ocenić decyzję organu I instancji lecz także rozpoznać żądania, wnioski i zarzuty stron oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 sierpnia 1987r. IV SA 385/87). Na temat tego, co jest przedmiotem postępowania odwoławczego wypowiadali się wielokrotnie przedstawiciele nauki prawa administracyjnego, będąc zgodni, że organ odwoławczy - tak jak organ I instancji – jest obowiązany dążyć z urzędu do ustalenia rzeczywistego stanu rzeczy.
W odwołaniu skarżąca Gmina Miasta [...] podniosła nie wzięcie pod uwagę przy wydawaniu kwestionowanej decyzji przez Wojewodę [...] wcześniej wydanej przez ten organ, prawomocnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2006r. w sprawie rozbudowy fragmentu ulicy [...].
Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji odnosząc się do tego zarzutu podał, że jedynym aktem prawnym określającym warunki budowy autostrady, jej węzłów i prowadzących z nich zjazdów może być pozwolenie na budowę autostrady oraz, że zakres wskazanej przez Gminę decyzji nie może dotyczyć autostrady.
Jednakże, nie przeanalizował w żaden sposób rozstrzygnięcia dokonanego w powoływanej decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2006r., i nie ocenił znaczenia jej wydania i ewentualnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy pozwolenia na budowę odcinka autostrady [...], w części dotyczącej rozwiązania komunikacyjnego na węźle [...].
Zdaniem Sądu ocena ta jest niezbędna i może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie choćby z tego powodu, że jak wynika wprost z treści obu decyzji, tak decyzja o pozwoleniu na budowę autostrady kontrolowana w niniejszym postępowaniu jak i decyzja Wojewody [...] nr [...] z [...] sierpnia 2006r. przewidują realizację inwestycji których dotyczą na tych samych działkach tj. działkach o nr ew. [...] w obrębie: [...].
Sąd dysponował w prowadzonym postępowaniu jedynie decyzją powołaną w odwołaniu przez skarżącą i w/w ustalenia dokonał porównując jej treść z treścią decyzji kontrolowanej.
Zadaniem zaś organu przy ponownym rozpatrzeniu odwołania będzie analiza również zatwierdzanego powoływaną decyzją projektu budowlanego i ocena (w kontekście wydanej [...] sierpnia 2006r.) decyzji – objętej odwołaniem decyzji organu
I instancji w zakresie wyżej wskazanym tj. [...] – a następnie dokładne ustalenia i oceny uzasadnić stosownie do wymogów art. 107 §3 kpa.
Tak więc powyższe naruszenie art. 7 i 77 kpa z którymi wiąże się niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie, zobowiązuje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.