Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 4 lipca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1395/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Mirosława Kowalska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Halina Kuśmirek przewodniczący
Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak przewodniczący
Monika Sosna-Parcheta protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 4 lipca 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Ministra Kultury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zaskarżona postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Minister Kultury po rozpoznaniu odwołania D. M. zamieszkałego w [...], z dnia [...] marca 2004 r. (data wpływu: [...] marca 2004 r.) od decyzji nr [...][...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...].01.2004 r., [...], odmawiającej udzielenia pozwolenia na wykonanie inwestycji polegającej na rozbiórce budynku przy ul. [...] w [...] i wybudowaniu nowego budynku -działając na podstawie art. 7 pkt 1, art. 89 pkt 1 oraz art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162, poz. 1568, oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959), oraz art. 18 pkt 1, art. 127 § 2 art. 129 § 1 i 2 oraz art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego,

  1. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że jak wynika z akt sprawy, odwołanie D. M. z dnia [...] marca 2004 r. (data wpływu: [...] marca 2004 r.) od decyzji nr [...][...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].01.2004 r., [...] odmawiającej udzielenia pozwolenia na wykonanie inwestycji polegającej na rozbiórce budynku przy ul. [...] w [...] i wybudowanie nowego budynku, złożone zostało po terminie. Organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 129 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o czym strona została poinformowana w pouczeniu zaskarżonej przez nią decyzji.

Organ ustalił, że doręczenie stronie ww. decyzji nastąpiło w dniu [...] stycznia 2004 r., o czym świadczy data widniejąca na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji. W związku z nieobecnością adresata pod wskazanym adresem, zgodnie z przepisem art. 44 Kpa decyzję składa się w placówce pocztowej na okres siedmiu dni. Zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, którym w tej sprawie był dzień [...].02.2004 r.

Czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upłynął, zatem w dniu [...].02.2004 r. Tymczasem, odwołanie od ww. decyzji zostało nadane przez stronę w polskiej placówce pocztowej w dniu [...].03.2004 r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie.

Minister Kultury powołał się na wyrok NSA z dnia z 29.01.1997 r. (I SA/Gd 1482/96),zgodnie, z którym gdy skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem 14-dniowego terminu (art. 129 § 2 Kpa), organ nie ma innej możliwości, jak stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 kpa. Nie jest to zażalenie od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skarżący podniósł, że decyzja, od której wniósł odwołanie została mu doręczona w dniu [...] lutego 2004r., co wynika z faktu nadania przez organ pierwszej instancji listu poleconego ([...] lutego 2004r.) o numerze [...] i faktycznego odbioru decyzji (doręczenia) w dniu [...] lutego 2004r. zawierającego pouczenie o 14 dniowym terminie odwołania, (który upłynął w dniu [...] marca 2004r.).

Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie zapadło bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy.

W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację a dodatkowo wskazał, że "ponowne przesłanie w/w decyzji skarżącemu miało na celu jedynie zapoznanie strony z treścią decyzji, która zapadła w sprawie wszczętej wnioskiem tej strony".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna i jako taka podlega uwzględnieniu.

Sąd sprawuje kontrolę aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z przepisami prawa, (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153 poz. 1269).

Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zapadło bez właściwego ustalenia okoliczności sprawy, z naruszeniem zasad opisanych w przepisach art. 7 i 77 kpa.

Zważyć należy, że w niniejszej sprawie decyzja w stosunku, do której skarżący wniósł odwołanie została mu doręczana dwukrotnie.

Ma rację organ, kiedy twierdzi, ze doszło do uchybienia terminu 14-dniowego na wniesienie odwołania, gdy zważyć: decyzja została uznana za doręczoną w drodze niepodjętego awizo w dniu [...] lutego 2004r. a odwołanie nadano [...] marca 2004r.

To ustalenie nie może być jednak podstawą rozstrzygnięcia kwestii dochowania terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie.

Organ dokonał, bowiem mimo wyżej opisanego doręczenia w trybie art. 44 kpa kolejnego doręczenia, które zakończyło się odebraniem przesyłki w dniu 26 lutego 2004r. Przedmiotem doręczenia był oryginał decyzji (a nie np. odpis na żądanie strony). Doręczenie to spełniło, zatem wymóg dyspozycji art. 109 kpa zgodnie, z którą decyzję doręcza się stronom na piśmie.

Przepis art. 109 § 1 kpa stanowi o doręczeniu stronom decyzji a więc jej oryginału, a nie odpisu. Strona jest uprawniona od otrzymania w oryginale z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ dokumentu, jakim jest decyzja sporządzona na piśmie.

Temu ustawowemu nakazowi organ zadośćuczynił w doręczeniu odebranym przez skarżącego w dniu [...] lutego 2004r.

Należy przyjąć, że z sobie wiadomych przyczyn organ uznał pierwsze doręczenie za nieskuteczne skoro oryginał decyzji zdecydował się doręczyć ponownie.

W ocenie Sadu skarżący, w okolicznościach sprawy, mógł składać odwołanie biorąc pod uwagę terminy wynikające z drugiego doręczenia zakończonego odebraniem decyzji w dniu [...] lutego 2004r.

Rzeczą organu rozpoznającego sprawę ponownie będzie zbadanie czy w świetle powyższego stanowiska Sądu skarżący dochował ustawowego terminu na wniesienie odwołania od doręczonej mu [...] lutego 2004r. decyzji.

Teza organu zawarta w odpowiedzi na skargę o tym, że drugie doręczenie decyzji miało na celu tylko zapoznanie skarżącego z treścią decyzji i w domyśle nie może decydować o biegu terminu do wniesienia odwołania w ramach tej sprawy jest nie do pogodzenia z nakazem opisanym w dyspozycji art. 109 kpa (wyżej omawianym) i z zasadą ogólną postępowania administracyjnego zgodnie, z którą organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa (świadomość i kulturę prawną obywateli art. 8 kpa).

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie musi znaleźć zastosowanie zasada zgodnie, z którą organ ma obowiązek dochowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dających ochronę interesom stron w taki sposób by strona nie podnosiła ujemnych konsekwencji wynikających z uchybienia pracy organu administracji.

Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.