Uzasadnienie
S. w L. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku wielorodzinnym, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze skarżąca podniosła, że przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji uczyniłoby bezprzedmiotowym niniejszą skargę, co jest równoznaczne z wywołaniem trudnych od odwrócenia skutków, stanowiących przesłankę określoną w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z powyższego przepisu jasno wynika, że jedynymi przesłankami warunkującymi możliwość wstrzymania wykonania decyzji są: niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast wbrew twierdzeniom strony skarżącej, wykonanie decyzji nie prowadzi do bezprzedmiotowości skargi. Po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiot zaskarżenia nadal bowiem istnieje, zaś Sąd wydając wyrok ocenia, czy postępowanie organu było zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.