Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...] Prezydent Miasta [...] odmówił H. i T. P. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku usługowego o funkcji rachunkowość i porady prawne oraz warsztatu stolarskiego, na posesji przy ul. [...] w [...], rejon ulicy [...] nr [...].
Decyzją z dnia [...] września 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2003 roku.
Decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu wniosku H. P. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 roku.
Decyzją z dnia [...] marca 2004 roku, Nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2003 roku, zatwierdził projekt budowlany i udzielił H. i T. P. pozwolenia na budowę budynku usługowego o funkcji rachunkowość i porady prawne oraz warsztatu stolarskiego na działce o nr [...] przy ul. [...] w [...].
Decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając z urzędu stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 roku.
W uzasadnieniu swojej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Wojewoda [...] nie przeprowadził wbrew obowiązującym przepisom żadnego postępowania dowodowego. Decyzja ta wydana więc została z rażącym naruszeniem art.7 kpa i art.77 kpa oraz art.l38§l pkt.2 kpa.
Pismem z dnia 29 lipca 2004 roku, H. i T. P. złożyli wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 roku.
Zdaniem H. i T. P. Wojewoda [...] wydając w dniu [...] marca 2004 roku swoją decyzję dokonał analizy akt sprawy. Zarzut naruszenia art.7 i 77 kpa oraz art.l38§2 pkt.2 kpa jest więc ich zdaniem bezzasadny.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2004 roku podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie stwierdził, iż jego zdaniem Wojewoda [...] pominął zupełnie zalecenia zbadania sprawy dotyczące przykładowo zwymiarowania drogi dojazdowej. W decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003 roku wskazano jedynie wady i braki postępowania podkreślając, iż obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozstrzygnięcie sprawy, a nie tylko zbadanie legalności decyzji organu I instancji. Nawet gdyby Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawarł w swojej decyzji stanowisko w kwestii merytorycznego rozpoznania sprawy - czego nie uczynił - to nie byłoby to dla Wojewody [...] wiążące i nie zwalniałoby go od przeprowadzenia postępowania w trybie zwykłym.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli H. i T. P. podnosząc zarzut tożsamy z zarzutem zawartym we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł 0 oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art.l56§l pkt.2 kpa.
Stwierdzenie nieważności jest postępowaniem nadzwyczajnym i wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Podstawy stwierdzenia nieważności decyzji wymienione są enumeratywnie w art.156 kpa. Jedną z podstaw stwierdzenia nieważności decyzji jest wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa (art.l56§1 pkt.2 kpa).
W wyroku z dnia [...] marca 1999 roku, sygn. akt V SA 1970/98 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że " cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Nie chodzi tu bowiem o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny".
Z kolei w wyroku z dnia 26 września 2000 roku, sygn. akt V SA 2998/99 (niepublikowane) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że "rażące naruszenie prawa zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa.
Cechą rażącego naruszenia prawa jest również to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią zastosowanego w niej przepisu. Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny".
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie podane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego argumenty nie mogą być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji.
Nie jest zdaniem Sądu wykluczona możliwość stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia przez organy administracji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Będą to jednak sytuacje zupełnie wyjątkowe np. wydanie decyzji nieprzewidzianej w przepisach procedury administracyjnej.
Stwierdzenie nieważności decyzji z powodu naruszenia art.7 kpa i art.77 kpa oraz art.l38§l pkt.2 kpa jest w istocie stwierdzeniem nieważności decyzji z powodu przesłanek wznowieniowych. Sprowadza się to bowiem do nakazania organowi administracji ponownego gromadzenia materiału dowodowego. Uchylenie decyzji z powodu konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego po tym jak decyzja stała się ostateczna możliwe jest tylko wówczas gdy zachodzą przesłanki wznowienia postępowania określone w art.l45§l pkt.1 lub pkt.5 kpa.
Analiza akt sprawy wskazuje, iż w toku postępowania materiał dowodowy został zgromadzony. W aktach sprawy znajduje się projekt budowlany oraz inne dokumenty niezbędne do wydania rozstrzygnięcia. Wprawdzie uzasadnienie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 roku nie spełnia wszystkich wymogów wynikających z art.l07§3 kpa, to jednak nie może to być podstawą stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Jeśli zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego istnieje konieczność badania decyzji Wojewody [...] z dnia z dnia [...] marca 2004 roku pod kątem istnienia przesłanek do stwierdzenia jej nieważności, to zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy w ocenie Sądu pozwala na dokonanie w postępowaniu nieważnościowym oceny czy projekt budowlany jest zgodny z przepisami prawa czy też nie.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.