Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2005 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na M. i L. M. obowiązek doprowadzenia wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. P. w [...] do stanu zgodnego z prawem, poprzez wypełnienie otworów okiennych w wykuszu i w ścianie szczytowej materiałem o odporności ogniowej REI 60 od strony nieruchomości należącej do Firmy "[...]" S.C. w terminie 2 m-cy od uprawomocnienia się decyzji.
W uzasadnieniu organ podniósł, iż w trakcie postępowania prowadzonego na wniosek A. N. ustalono, że budynek został wybudowany z naruszeniem warunków pozwolenia na budowę.
Zmiany te polegają na wykonaniu wykusza z otworami okiennymi w odległości 2,05m od granicy działki oraz otworów okiennych w ścianie szczytowej w odległości 3,20m od granicy działki.
Powodem zaistniałej sytuacji było przesunięcie w trakcie budowy bryły budynku do granicy działki od strony północnej o 0,5m, co spowodowało zmniejszenie odległości między budowanym budynkiem a granicą.
W dacie budowy budynku obowiązywały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawa budowlanego oraz przepisy wykonawcze do tejże ustawy zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. nr 17, poz. 62 z późn. zm.).
Zgodnie z § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia budynki mieszkalne powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4,0m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych i drzwiowych.
Organ podniósł, iż decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydano w postępowaniu odwoławczym w dniu [...] lutego 2002 r. stwierdzono nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 1989 r. w sprawie pozwolenia na budowę i skarga M. M. na tę decyzję została oddalona wyrokiem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny dnia 5 listopada 2003 r. w sprawie IV SA 1278/02.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. M., zarzucając organowi naruszenie art. 51 Prawa budowlanego.
Odwołująca się podniosła, że nakazano jej przebudowę budynku nie zagrażającego innym budynkom na osiedlu bez ważnego powodu, a decyzja jest niemożliwa do wykonania.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] sierpnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w momencie rozpoczęcia budowy obowiązywały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane i przepisy wykonawcze do tej ustawy tj. rozporządzenie Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przedmiotowy budynek został usytuowany niezgodnie z wymogami określonymi w § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia.
Aby doprowadzić budynek do stanu zgodnego z prawem należało nałożyć na inwestorkę obowiązki zgodnie z art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., gdyż zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy i niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy tej ustawy.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. M..
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżąca podniosła, że w czasie budowy przedmiotowego budynku obowiązywały przepisy warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki z 1980 r., a nie wskazane przez organy, iż prace były wykonywane na podstawie pozwolenia na budowę i zatwierdzonego tą decyzją projektu budowlanego, a budynek został przyjęty do użytkowania w 1992 r.
Skarżąca podniosła również, iż w czasie budowy jej budynku nie istniała granica sąsiedniej działki.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę jedynie legalności zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, zobowiązującą inwestorów na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego do zlikwidowania otworów okiennych w ścianach budynku zbliżonych na odległość mniejszą niż określona w przepisach wykonawczych do ustawy Prawo budowlane, obowiązujących w czasie realizacji inwestycji.
Zrealizowanie przedmiotowej inwestycji z naruszeniem zasad określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przesądzone zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w dniu 5 listopada 2003 r. w sprawie IV SA 1278/02 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
W tej sytuacji obowiązkiem organu nadzoru budowlanego było podjęcie działań mających na celu doprowadzenie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z bezwzględnie obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi na podstawie art. 51 Prawa budowlanego.
Wobec tego, organ prawidłowo zobowiązał inwestorów do zlikwidowania otworów okiennych w ścianie budynku i wykuszu zbliżonych do granicy z sąsiednią działką na odległość bliższą niż 4m.
W kontrolowanej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż nakładając na inwestorów obowiązek wykonania określonych obowiązków, organ nadzoru budowlanego naruszył prawo, a więc zdaniem składu orzekającego należy uznać zarzuty skargi za bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę, jako bezzasadną, należało oddalić.