Uzasadnienie
P. w G., złożył skargę na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia jest ostateczne, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niego w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia strona skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika z akt administracyjnych, strona skarżąca otrzymała zaskarżone postanowienie 19 kwietnia 2016 r.
W dniu 17 maja 2016 r. strona skarżąca nadała bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę (k. 10 akt sądowych), która zarządzeniem z dnia 21 maja 2016 r. została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 117/16. W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) Sąd przekazał ją w dniu 24 maja 2016 r. według właściwości do M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. O tym fakcie strona skarżąca została poinformowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351).
W rozpoznawanej sprawie, postanowienie stanowiące przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono stronie skarżącej w dniu 19 kwietnia 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 19 maja 2016 r. i był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca nadała skargę bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym w dniu 17 maja 2016 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 24 maja 2016 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi.
Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 24 maja 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 19 maja 2016 r., skutkuje jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.