Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. Prezydent [...], na podstawie art. 152 kpa, po rozpatrzeniu wniosku K. M., odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. udzielającej [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę wjazdu z ul. [...] i ciągu pieszojezdnego na terenie działek nr ew. [...] oraz części działek nr ew. [...] przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, iż na wniosek K. M. wznowiono postępowanie zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2006 r.
Złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje jednak na uwzględnienie, gdyż w sprawie nie występuje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Po rozpatrzeniu zażalenia K. M. na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2006 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Organ odwoławczy wskazał, iż niedopuszczalne jest przesądzanie w postanowieniu odmawiającym wstrzymania wykonani decyzji, iż nie występuje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 152 kpa organ ma obowiązek wstrzymania wykonania decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia postępowania. Negatywne przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji zawiera art. 146 kpa.
Organ I instancji przedwcześnie uznał, iż nie występują przesłanki z art. 152 kpa.
Dodatkowo Wojewoda [...] podał, iż nie wyjaśniono sprawy dojazdu do nieruchomości nr ew. [...] będących własnością K. M., który wskazywał że realizacja ciągu pieszojezdnego objętego pozwoleniem na budowę z dnia [...] lutego 2006 r. może pozbawić jego działki dostępu do drogi publicznej. Brak ustaleń w tym zakresie uniemożliwiały organowi stwierdzenie, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchyleni decyzji we wznowionym postępowaniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody [...] złożyła [...] Sp. z o.o.
Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 138 § 2 kpa, 152 § 1 kpa oraz art. 149 § 2 kpa.
Zdaniem skarżącego przepis art. 152 § 1 kpa nie nakłada na organ obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. To istniejące już w sprawie okoliczności mają wskazywać, bądź nie, na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji.
Organ ma obowiązek ocenić złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w oparciu o istniejący już w aktach sprawy materiał dowodowy i nie jest uprawniony do dokonywania dodatkowych, merytorycznych ustaleń.
Dodatkowo skarżący podniósł, iż wstrzymanie wykonania decyzji powinno mieć charakter wyjątkowy, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Wznowienie postępowania ma konstrukcję względnie suspensywną co oznacza, że wykonanie decyzji nie zostaje wstrzymane z mocy prawa.
Art. 152 kpa nakłada jednak na organ w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może prowadzić do stanu prawnego lub faktycznego, który jest nieodwracalny, obowiązek rozważenia z urzędu lub na wniosek strony wstrzymania wykonania decyzji. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że w przypadku zaistnienia przewidzianych w nim przesłanek wstrzymanie wykonania decyzji nie zależy od swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, tzn. gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1 kpa, organ "wstrzyma", a zatem ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania wskazać należy, iż Wojewoda [...] zasadnie uchylił postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] lutego 2006 r.
Z akt postępowania wynika, iż na wniosek K. M., postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. zostało wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. i w tym samym dniu kolejnym postanowieniem nr [...] organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji wskazując, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Prawidłowo zatem Wojewoda [...] uznał, iż organ I instancji nie tylko nie ustalił żadnych okoliczności sprawy, o których mowa w art. 152 kpa, a wręcz przesądził, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, nie zważając na fakt, iż rozstrzygnięcie takie może zapaść wyłącznie w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu braku podstaw prawnych do przeprowadzenia postępowania w celu ustalenia okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, to nie sposób się z nim zgodzić.
W każdym postępowaniu administracyjnym, a więc także prowadzonym na podstawie art. 152 kpa obowiązkiem organu administracji publicznej jest stanie na straży praworządności i podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa).
K. M. składając wniosek o wznowienie postępowania wskazywał, że nie tylko bez własnej winy nie brał w nim udziału ale także, że wydana decyzja zezwalająca na budowę wjazdu i ciągu pieszo-jezdnego pozbawi jego działki dostępu do drogi publicznej.
Obowiązkiem organu było przeprowadzenie w tym względzie niezbędnych ustaleń, bowiem tak jak wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 kpa winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 1998 r. sygn. akt IV SA 3211/96, lex 43803), tak odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie może być dowolna, nie wynikająca z żadnych przesłanek.
Dlatego też w ocenie Sądu organ II instancji niewadliwie uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.
Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.