Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił T. Z. i Z. Z. przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 30 listopada 2010 r. na ww. postanowienie T. Z. i Z. Z. wnieśli sprzeciw. Tym samym postanowienie z dnia 25 października 2010 r. straciło moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Podali, że utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 3602,99 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawcy zakreślili, że posiadają mieszkanie o pow. 73 m² oraz garaż. Skarżący wskazali nadto, że posiadają oszczędności pieniężne w wysokości 2000,00 złotych.
We wniesionym sprzeciwie wnioskodawcy wskazali, że powodem wniesienia sprawy do Sądu jest prowadzenie sprawy administracyjnej przez organ nadzoru budowlanego.
Z powyższego wynika, że wnioskodawcy nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. We wniesionym wniosku i sprzeciwie nie wskazali żadnych okoliczności, które świadczyłyby, że znajdują się sytuacji majątkowej uniemożliwiającej uiszczenie kosztów sądowych. W ocenie Sądu przestawiona we wniosku o prawo pomocy przez T.Z. i Z. Z. sytuacja majątkowa świadczy o zachowaniu płynności finansowej budżetu domowego, tym bardzie, że jak sami wskazali wnioskodawcy, zgromadzili oszczędności w wysokości 2000 złotych.
A zatem przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym miejscu wskazania wymaga, że celem instytucji prawa pomocy dla osoby fizycznej jest zapewnienie jej prawa do sądu w sytuacji, gdy osoba ta z przyczyn od siebie niezależnych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z sądowym rozpoznaniem sprawy. W innym wypadku należy uznać, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.