Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu [...] lipca 2015r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia [...] września 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił B. D. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia [...] października 2015r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia. Wnioskodawca podniósł, że dołączył do wniosku dokumentację, której analizy nie dokonano w uzasadnieniu ww. postanowienia, za to powołano się na ogłoszenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zarzucił nieuwzględnienie kosztów uzyskania dochodów. Podkreślił, że w 2015r. miała miejsce klęska suszy.
Pismem z dnia 11 grudnia 2015r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 grudnia 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
Jednocześnie z uwagi na zmianę przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658) wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej poprzez złożenie oświadczenia zgodnie z art. 252 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o następującej treści:
"Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia".
Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ppsa).
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że w myśl art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Artykuł 260 ppsa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015r. mającym wciąż zastosowanie do spraw wszczętych do tego dnia, a więc również sprawy niniejszej) stanowi natomiast, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Podkreślić należy, iż przepis art. 252 ppsa określa wymogi formalne, jakie winien spełniać wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z § 1 powołanego przepisu, wniosek taki powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z treścią § 1a (który to przepis wszedł w życie w dniu 15 sierpnia 2015r., lecz ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed tą datą) oświadczenia, o których mowa w § 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie sądu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Z § 2 ww. przepisu wynika, że wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
W świetle art. 252 § 1a ppsa zawarcie klauzuli w oświadczeniu, jakie wnioskodawca składa ma charakter wymogu formalnego, którego niezachowanie uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku.
Z kolei w myśl art. 257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie wobec uznania, że dane podane w formularzu PPF oraz piśmie z dnia 10 sierpnia 2015r. i sprzeciwie nie są niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy - pismem z dnia 11 grudnia 2015r. wezwano go do złożenia dodatkowych wyjaśnień o stosowne wyjaśnienia. Ponadto mając na względzie nowelizację art. 252 p.p.s.a. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o oświadczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Powyższe wezwania zostały doręczone skutecznie wnioskodawcy w dniu 21 grudnia 2015r.
W wyznaczonym terminie wnioskodawca w piśmie z dnia 28 grudnia 2015r. (data wpływu do Sądu 4 stycznia 2016r.) udzielił odpowiedzi na ww. pismo, jednak w ramach złożonych w tym piśmie oświadczeń nie zawarł przytoczonej wyżej klauzuli o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Powyższe oznacza, że wnioskodawca, nie wykonał wezwania w powyższym zakresie w sposób prawidłowy, a w konsekwencji – pomimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełnił braku formalnego wniosku poprzez złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 252 § 1 a ppsa. Niewykonanie wezwania w zakresie złożenia klauzuli o świadomości odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, zostało wydane pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – zgodnie z art. 257 ppsa, o czym wnioskodawca został poinformowany.
Wobec powyższego, na podstawie art. 257 i art. 260 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.