Uzasadnienie
W związku z niewykonaniem przez W. L. obowiązku wskazanego w prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].09.2002r, znak: [...] nakazującej W. L. rozbiórkę samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na obudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] we wsi [...], gm. [...] - organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego.
W dniu [...].03.2004r. do zobowiązanej zostało skierowane upomnienie wzywające do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na obudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na w/w działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] we wsi [...], gm. [...].
Następnie w dniu [...].05.2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wystawił tytuł wykonawczy, którego doręczenie zobowiązanej w dniu [...].05.2006r. wszczęło przedmiotowe postępowanie egzekucyjne.
Wydane przez organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2008r. postanowienie Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania w/w obowiązku w wysokości 20.678,80 zł zostało zaskarżone do [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008r. utrzymał je w mocy.
Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przeprowadził przedmiotowe postępowanie egzekucyjne, a wydanie przez organ I instancji postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było zasadne. Kwotę grzywny w celu przymuszenia nałożono w oparciu o art. 125 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a jej wysokość została wyliczona w zgodnie z ze wskazaniami tegoż przepisu. Organ odwoławczy wskazał że zobowiązana pomimo znacznego upływu czasu od dnia wydania w/w rozstrzygnięcia nie podjęła żadnych działań celem realizacji nałożonego na nią obowiązku co potwierdzono w notatce służbowej spisanej w dniu [...].04.2008r. przez przedstawiciela PINB w [...]. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
VII SA/Wa 1429/08
Warszawie wniosła W. L.. Skarżąca podniosła, że obowiązek został przez nią prawie wykonany. Zarzuciła też organowi, że nie uwzględnił jej wniosku o zawieszenie postępowania z uwagi na przystąpienie przez nią do prac związanych z wykonaniem obowiązku rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Sąd kontrolował postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], nakładające na W. L. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 20.678,80 zł z powodu uchylania się przez zobowiązaną od obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] maja 2006r. tj. rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na obudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na terenie działki nr ewid. [...] przy ul. [...] we wsi [...] gm. [...]. Obowiązek ten wynikał z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...].
Kwestionowane przez skarżących postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zostało wydane w oparciu o art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Wysokość grzywny organ ustalił w oparciu o art. 121 § 5 cytowanej ustawy.
Sąd podziela stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego
VII SA/Wa 1429/08 postanowienia, iż postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy. Bezspornym jest, iż w dacie wydania zaskarżonego postanowienia na skarżących ciążył obowiązek wynikający z w/w decyzji z dnia [...] września 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], jako wierzyciel, wystawił tytuł wykonawczy. Ponieważ przeprowadzone postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do wykonania nałożonego obowiązku, organ nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia.
Należy również zgodzić się z argumentacją organu, że częściowe wykonanie obowiązku nie stanowi przesłanki do zaniechania prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Umorzenie grzywny w celu przymuszenia i ewentualne odstąpienie od czynności egzekucyjnych może mieć miejsce jedynie w sytuacji całkowitego wykonania dyspozycji aktu administracyjnego nakładającego na określony podmiot obowiązek wynikający z przepisów Prawa budowlanego. Z uwagi na to, że PINB w [...] nie stwierdził wykonania obowiązku wskazanego w decyzji Nr [...], należy stwierdzić, iż organ I instancji zasadnie zastosował środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, Sąd skargę oddalił.