Uzasadnienie
A F pismem z 17 lipca 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2019 r. znak: [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrokiem z 19 marca 2020 r. sygn. VII SA/Wa 1848/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wniesioną przez skarżącego na wskazane postanowienie. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne w dniu 1 sierpnia 2020 r.
Pismem z 30 czerwca 2020 r. skarżący wniósł ponownie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2019 r. znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzi do powstania stanu sprawy w toku (lis pendens), co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie NSA z 29 marca 2012 r. sygn. I OSK 468/19). Istotą przedmiotowej regulacji jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego, którą to bezwzględną negatywną przesłankę procesową sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu w każdym stanie sprawy.
Przedmiotem skargi złożonej przez skarżącego, która została zarejestrowana pod sygn. VII SA/Wa 1430/20, jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2019 r. znak [...]. Tożsame postanowienie stanowiło również przedmiot skargi złożonej przez skarżącego, która została rozpoznana wyrokiem z 19 marca 2020 r., co powoduje, że jej ponowne wniesienie było niedopuszczalne i skutkować musiało odrzuceniem skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.