Uzasadnienie
Minister Zdrowia postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] marca 2009 r., w przedmiocie konieczności odbycia przez J. K. 9 - miesięcznego stażu adaptacyjnego składającego się z części; neurochirurgia – 1 miesiąc, chirurgia ogólna – 3 miesiące, chirurgia szczękowo - twarzowa – 4 miesiące oraz intensywna terapia i medycyna ratunkowa – 1 miesiąc. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wnioskujący o uznanie kwalifikacji do wykonywania medycznego – tytułu specjalisty w dziedzinie chirurgii szczękowo – twarzowej, przedstawił dokument potwierdzający formalne kwalifikacje w zakresie specjalizacji z chirurgii szczękowo – twarzowej inny, niż objęty wykazem, o którym mowa w art. 16 a ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. W takiej sytuacji minister stosuje przepisy o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii, z zastrzeżeniem art. 2, zgodnie z którym uprawnienie do wyboru stażu adaptacyjnego może zostać wyłączone.
W przedmiotowej sprawie Minister stwierdził, że wnioskodawca nie zrealizował pełnych staży wymaganych w programie specjalizacji w dziedzinie chirurgii szczękowo – twarzowej oraz intensywnej terapii i medycyny ratunkowej. Program specjalizacji opracowywany jest i zatwierdzany na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów.
Celem stażu adaptacyjnego odbywanego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 16 lutego 2009 r. nie jest nabycie umiejętności ale weryfikacja kwalifikacji wnioskodawcy jako specjalisty, który nabył je w innym państwie członkowskim Unii, przy czym tryb i zasady odbywania stażu adaptacyjnego różnią się od trybu i zasad odbywania staży kierunkowych w ramach specjalizacji. Minister Zdrowia podzielił opinię Zespołu Opiniodawczo – Doradczego, który po ponownej analizie dokumentacji podtrzymał opinię wcześniejszą z dnia 9 stycznia 2009 r., uzależniającą decyzję o uznaniu kwalifikacji w zakresie specjalizacji skarżącego, od odbycia przez niego stażu adaptacyjnego wskazanego w postanowieniu.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł zainteresowany, domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu europejskiego z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, błędną wykładnię art. 16 b ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza, niezastosowanie art. 16 a ust. 2 pkt 6 tej ustawy oraz błędną wykładnię art. 13 ustawy z dnia 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach Unii a także naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.
Zdaniem skarżącego w sprawie powinien być zastosowany przepis art. 16 a ust. 3 ustawy a nie jak powołuje to organ art. 16 b ust. 1 pkt 1. Zastosowanie art. 16 a ust. 2 pkt 6 ustawy odzwierciedla stan faktyczny oraz dokumenty jakie zostały przedstawione w toku postępowania.
Jak podniósł skarżący, posiada on specjalizację uzyskaną w N.wg Dyrektywy 2005/36/WE w tłumaczeniu polskim: chirurgia zębowa jamy ustnej i szczękowo – twarzowa, polska zaś specjalizacja to chirurgia szczękowo – twarzowa. Jest to prawo nabyte według przepisów Dyrektywy Unijnej a więc aktu wyższego rzędu, niż rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lutego 2009 r. w oparciu o które organ chce weryfikować specjalizację uzyskaną na terenie Unii Europejskiej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracyjny orzekający w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
W myśl art. 10 § 1 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ w ramach tej zasady czynnego udziału strony jest zobowiązany również zawiadomić strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z biegłych, umożliwić im udział w przeprowadzeniu tego dowodu, zadawania pytań i składania wyjaśnień. Zachowanie tych wymagań nie jest pozostawione uznaniu organu lecz stanowi jego bezwzględny obowiązek, niezależnie od treści i wagi przeprowadzanego dowodu. Strona ma prawo do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań, a obowiązkiem organu jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także wstrzymania się od wydania decyzji do czasu złożenia tego oświadczenia.
Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie – uzasadnia wniosek, ze organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek z art. 10 § 1 kpa.
Jak wynika z akt sprawy w niniejszym przypadku strona nie była zawiadomiona o terminie i czasie obrad Zespołu Opiniodawczo – Doradczego, nie mogła więc uczestniczyć w tej czynności, ani też złożyć wyjaśnień. Nie była też zawiadomiona o prawie zapoznania się z aktami sprawy (kontakt telefoniczny nie zwalnia organu z tego obowiązku). Zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego, iż działania ciała doradczego (jak sama nazwa wskazuje), należy traktować podobnie jak przeprowadzenie dowodu w sprawie, gdzie strona winna mieć możliwość złożenia wyjaśnień, a następnie zapoznania się z opinią oraz wypowiedzenia się w tej kwestii. Opinia zespołu Opiniodawczo – Doradczego zawarta w aktach sprawy zawiera sugestię tego zespołu co do warunków uznania kwalifikacji zainteresowanego i organ administracji właściwy w sprawie winien odnieść się do tej opinii, nie zaś ją powtórzyć ze wskazaniem, iż ją podziela.
Rzeczą organu było przeanalizowanie opinii w zestawieniu z całym materiałem dowodowym w sprawie wraz z uwzględnieniem wypowiedzi zainteresowanego odnośnie całości materiału, a następnie podjęcie decyzji której motywy winny być szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu (organ winien wskazać dlaczego i na jakiej podstawie podziela opinię Zespołu doradczego, z jakich powodów przyjęto taki a nie inny czas trwania poszczególnych części stażu) a nadto wyjaśnić dlaczego przyjmuje, iż zarzut dotyczący niezgodności przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów z przepisami Dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. pozostaje bez wpływu na zmianę toku postępowania. Powyższe uchybienia organu stanowią o nienależytym wyjaśnieniu sprawy, braku oceny i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, a tym samym o naruszeniu 7 i 77 § 1 kpa..
Powtórzenie opinii ciała doradczego bez zajęcia stanowiska przez ministra wyjaśniającego dlaczego uznaje tę opinię i jej wskazania za trafne stanowi również o naruszeniu art. 107 § 3 kpa. i uniemożliwia Sądowi kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia. Nie przesądzając o wyniku postępowania administracyjnego wskazać należy, iż organ biorąc pod uwagę powyższe winien ponownie przeprowadzić postępowanie administracyjne zgodnie z wymogami art. 10, 7 i 77 kpa, a podjęte rozstrzygniecie uzasadnić stosownie do zapisu art. 107 § 3 kpa.
Mając na uwadze uchybienia wyżej wskazanym przepisom proceduralnym jako mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie wraz z postanowieniem poprzedzającym.
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 w/w ustawy.