Uzasadnienie
VII SA/WA 1448/05
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r., nr, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. na podstawie art. 113 §1 k.p.a. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w treści tytułu wykonawczego TYT-3 nr [...] wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu trzecim od góry usunął sformułowanie "na terenie działki nr ew. [...]" i zastąpił sformułowaniem "na terenie działki nr ew. [...]".
W uzasadnieniu stwierdził, że w trakcie komputerowej obróbki tekstu zaistniała oczywista omyłka, która w istotny sposób zmieniła sens tego dokumentu i z tego powodu należało ją skorygować.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania A. S., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W..
Organ II instancji wskazał w uzasadnieniu swego postanowienia, iż z załączonego do akt przedmiotowej sprawy aktualnego wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka objęta przedmiotową inwestycją, usytuowana przy ul. P.. w W. jest wpisana do w/w rejestru pod nr ew. [...]. Jej właścicielem jest Pan A. S. Jak wynika z powyższego, w chwili wydania decyzji działka nr ew. [...] nie istniała, a zatem, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, należy stwierdzić, że sprostowana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego W. omyłka pisarska miała charakter oczywisty, a co za tym idzie nie miała ona wpływu na przebieg prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. S..
W uzasadnieniu skargi,.A S. zarzucił postanowieniom obu instancji naruszenie przepisów art.2, art.7, art 32 ust.l i ust.2 Konstytucji RP ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) poprzez naruszenie art.6 i art.7 k.p.a., art.35 § 3 k.p.a., art.77 § 1 i art. 107 k.p.a.
Skarżący podniósł ponadto, iż naruszono art. 113 k.p.a. "przez skorygowanie w trybie tegoż artykułu treści obowiązku, zapisanego w wystawionym tytule wykonawczym, który nie jest ani postanowieniem ani też decyzją w rozumieniu przepisów k.p.a." oraz wskazał na naruszenie art. 27 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 17.06 1960 r. o postępowaniu w egzekucji administracyjnej (Dz.U. Nr. 110 z 2002 r., poz.7132 ze zm.), przez zmianę treści obowiązku podlegającego egzekucji, w treści wystawionego tytułu wykonawczego, na podstawie którego wcześniej, zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez niewłaściwe jego zastosowanie.
Zgodnie z treścią art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Wskazać trzeba, iż przez błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w decyzji należy rozumieć takie wadliwości, jak zastosowanie w sposób oczywisty mylnej pisowni, opuszczenie liter w wyrazie, błąd w działaniu matematycznym lub inne tego rodzaju omyłki, których oczywistość można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z 24 września 1998 r., I SA 1521/97, LEX 44599, a także wyrok NSA z 22 stycznia 1998 r., IV SA 531/96, LEX 43134).
Należy natomiast stwierdzić, że nie jest dopuszczalne skorygowanie jako błędu lub omyłki takich uchybień, jak błędne ustalenia co do obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. wyrok NSA z 1 lipca 1999 r., IV SA 1067/97, LEX 47889 a także wyrok NSA z 24 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, LEX 75522).
Należy zgodzić się z twierdzeniem organu I instancji, iż wskazanie w tytule wykonawczym TYT-3 Nr [...] niewłaściwego numeru działki "w istotny sposób zmieniła sens tego dokumentu", jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż w niniejszej sprawie niemożliwe było zastosowanie art. 113 § 1 k.p.a., bowiem zmiana numeru działki na której popełniono samowolę budowlaną nie można uznać za oczywista omyłkę pisarską. Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może prowadzić do zmiany treści merytorycznej postanowienia lub decyzji.
Na marginesie Sąd stwierdza, iż zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), jeżeli przepisy tejże ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego za bezzasadne należy uznać zarzuty skarżącego A. S., który wskazywał, iż w postępowaniu egzekucyjnym organ administracji nie może stosować art. 113 § 1 k.p.a.
Należy zauważyć, iż jak wynika z w/w przepisów organ administracji może sprostować oczywistą omyłkę w tytule wykonawczym, jedynie w sytuacji, gdy organ administracji jest jednocześnie organem egzekucyjnym, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie błędnie zastosowano przepis art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Na podstawie art. 152 w/w ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 powołanej wyżej ustawy.