Uzasadnienie
W dniu 20 czerwca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Zakładu M. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] znak: [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] znak: [...] zakazującą stosowania w produkcji serów twarogowych niedojrzewających substancji dodatkowej–barwnika [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, ż istota problemu sprowadza się do ustalenia czy "Twaróg [...] z [...] " jest jednym ze środków spożywczych wymienionych wymienionych w tabeli 4 załącznika nr 3 do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych czy też nie.
Skarżący wniosek uzasadnia tym, że utrzymanie obecnego stanu wiąże się dla Zakładu z koniecznością zmiany technologii produkcji, poprawieniem i wydrukowaniem nowych opakowań, utylizacją obecnych zapasów kwestionowanych opakowań, groźbą utraty produkcji danego asortymentu, a w rezultacie daleko idącymi konsekwencjami poważnie przyczyniającymi się do osłabienia kondycji finansowej całego zakładu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Sądu, przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione w niniejszej sprawie.
Zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że powyższa decyzja zakazuje skarżącemu stosowania w produkcji serów twarogowych substancji dodatkowej – barwnika [...], ze względu na problem wynikający z ustalenia czy w "Twarogu [...] z [...] " dozwolone jest występowanie tej substancji, czy też nie, co zależy od grupy do której produkt zostanie zakwalifikowany.
Niewątpliwie jednak zmiana technologii produkcji, wydrukowanie nowych opakowań i utylizacja obecnych zapasów kwestionowanych opakowań, z pewnością wiąże się z koniecznością poniesienia przez Zakład dodatkowych kosztów finansowych, co spowoduje osłabienie kondycji finansowej całego zakładu.
Z tego względu, uznano że wniosek skarżącego do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.