Uzasadnienie
S. W. wraz ze skargą wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2014 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. S. W. wskazał, że otrzymuje emeryturę w wysokości 2247 zł miesięcznie, żona natomiast w kwocie 1566 zł. Oświadczył, że spłaca kredyt w kwocie 350 zł miesięcznie, opłaty za media wynoszą 621 zł, wydatki na leki – ok. 100 zł. Podniósł ponadto, że w okresie ferii oraz wakacji opiekuje się niepełnosprawnym wnukiem, ponosząc z tego tytułu dodatkowe wydatki.
Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytur skarżącego i jego żony oraz wyciągów z rachunku bankowego z ostatnich trzech miesięcy. Skarżący udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 31 lipca 2014 r., nadsyłając żądane dokumenty.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199). Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły.
Mając na uwadze powołane przepisy oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania S. W. prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z kserokopii decyzji o waloryzacji emerytur skarżącego i jego żony, dochody z tego tytułu wynoszą łącznie 3633 zł netto miesięcznie.
Jednocześnie należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie wpis od skargi należny jest w wysokości 200 zł (wysokość innych wpisów, które mogłyby się pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby natomiast 100 zł).
Okoliczności te pozwalają na stwierdzenie, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie pozbawi skarżącego możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych własnych i rodziny (nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym), a tylko wówczas jest możliwe przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270).