Uzasadnienie
Skarżąca – Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowej "[...]" w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania pomieszczenia znajdującego się na poddaszu w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym położonym przy ul. R. w W. wykorzystywanego jako lokal mieszkalny nr [...] oraz nałożenia na stronę skarżącą obowiązku wykonania i przedłożenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną dokonanej adaptacji ww. pomieszczenia.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi okolicznościami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
Dodatkowo podnieść należy, że to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania słuszności jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09, Lex nr 552410).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powołała się na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże w żadnej mierze nie wskazała o jakie skutki chodzi. Zaniechała jakiegokolwiek uzasadnienia tego wniosku. Natomiast brak wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego wniosku.
Ponadto zauważyć należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471).
Wobec nieuzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).