Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu P. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 12 września 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata P. K. pełnomocnikiem z urzędu dla P. J..
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013r., znak: [...] skargę oddalił.
W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
Od powyższego wyroku skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm prawem przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015r. sygn. akt
I OSK 750/14 oddalił skargę kasacyjną.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącego na rozprawę stawił się adwokat A. K. z substytucji adwokata P. K. W dniu 10 grudnia 2015r. wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu skarżącego- adwokata P. K. wnosząc o przyznanie wynagrodzenia obejmującego koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu polegającej na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz reprezentowaniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie - mając na uwadze wyżej powołane przepisy uwzględniając, że pełnomocnik z urzędu skarżącego adwokat P. K. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu oraz brał udział w rozprawie przed NSA - uznano, że należy przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 złotych, podwyższając powyższą kwotę o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) powołanego wyżej Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. orzeczono jak w sentencji postanowienia.