Uzasadnienie
Spółka z o. o. "[...]" wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy [...] z dnia [...].08.200r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę Z. położonego w [...] na nieruchomościach nr [...] obręb [...].
Wojewoda [...] uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 148 i art. 149 § 3 Kpa, postanowieniem z dnia [...].03.2005r. [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie i decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r, odmówił uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] o pozwoleniu na budowę Z. [...] na nieruchomości [...] obręb [...] z dnia [...].08.2000r Nr [...] w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...].10.2000r. Nr [...] utrzymującej w mocy w/wym. decyzję Wójta Gminy [...].
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że spółka "[...]" była stroną w postępowaniach administracyjnych dotyczących kolejnych etapów przedmiotowej inwestycji i nie była pozbawiona czynnego udziału w sprawie na każdym etapie postępowania administracyjnego o czym świadczą wystąpienia składane do Naczelnego Sadu Administracyjnego - Oddziału Zamiejscowego w Gdańsku dot. przedmiotowej sprawy przez strony postępowania administracyjnego: II SA/Gd 3052/2000; II SA/ Gd 2896/2001; II SA/Gd 2927/2000; IISA/Gd 3074/201; II SA/Gd 2780/200; II SA/Gd 2924/2001.
W żadnej z w/wym spraw Sąd Administracyjny badając w zakresie swych kompetencji określonych ustawą z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późniejszymi zmianami) zgodność z prawem wydanych decyzji administracyjnych na podstawie całokształtu materiału dowodowego, nie dopatrzył się naruszenia prawa mogącego skutkować uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważności decyzji wydanych przez organy architektoniczno - budowlane I i II instancji.
Zdaniem Wojewody, podnoszony przez wnioskodawcę zarzut naruszenia w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego dyspozycji art. 24 Kpa dotyczącego wyłączenia pracownika organu administracji publicznej tj. Wójta Gminy [...] od udziału postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę Z. położonego [...] na nieruchomości [...] obręb [...] jest bezpodstawny z uwagi na fakt, iż to Gmina [...], a nie Wójt Gminy posiada udziały w w/wym. inwestycji.
Zgodnie z materiałem dowodowym zawartym w aktach sprawy administracyjnej Gmina [...] od [...] lipca 2000r. posiada udziały w wysokości 17,34% w spółce Z. Sp. z o.o w [...]. W ocenie Wojewody przepisy kompetencyjne są jednoznaczne, ponieważ konieczność wyłączenia wójta działającego w sprawie jako organ administracji publicznej ogranicza się do dyspozycji art. 25 Kpa. W ocenie Wojewody [...] taka sytuacja nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie, gdyż nie dotyczy interesów majątkowych Wójta Gminy [...].
Zdaniem Wojewody zasadne jest wyłączenie organu w sytuacji gdy sprawa dotyczy interesów majątkowych własnych osoby sprawujących urząd, bądź osób wymienionych w art. 24 § 1 pkt 1 i 2 Kpa. Stanowisko powyższe, zdaniem Wojewody, znajduje swe umocowanie również w uzasadnieniu Uchwały składu 7 sędziów NSA z 19.05.2003r. OPS 1/03 wskazującej, iż to przepisy prawa materialnego wyznaczają rolę organu samorządu terytorialnego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej. Reguły kolizyjne nie mogą zmieniać ról, jakie przez przepisy prawa materialnego zostały wyznaczone poszczególnym podmiotom w procesie orzekania. Zgodnie z przepisami w/cyt. Ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego, brak przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 i art. 145a Kpa ocenionych merytorycznie w toku postępowania wznowionego, stanowi podstawę odmowy uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].08.200r.
Nr [...] w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...].10.200r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] o pozwoleniu na budowę Z. w [...], na nieruchomości [...] obręb [...].
Organ wskazał ponadto, że zgodnie z postanowieniami ustawy Prawo budowlane obowiązującymi w dacie wydania przedmiotowej decyzji Wójtowie Gmin byli organami I instancji architektoniczno - budowlanej, upoważnieni do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego,po rozpatrzeniu odwołań: "[...]" Sp. z o.o., "[...]" [...] Stowarzyszenia [...] oraz Mieszkańców i Właścicieli Nieruchomości położonych w miejscowości [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04.2005r., odmawiająca uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].08.2000r., udzielającej pozwolenia na budowę Z. w [...], na nieruchomości nr ewid. [...] obręb [...], w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...].10.2000r. utrzymującą w mocy w/wym. decyzję Wójta Gminy [...].
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw aby twierdzić, iż Wójt Gminy [...], który wydał sporne pozwolenie na budowę podlegał wyłączeniu bowiem kwestię wyłączenia organu reguluje art. 25 § 1, który przewiduje wyłączenie organu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 kpa oraz osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 kpa.
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w niniejsze sprawie nie zaistniała również wskazana przez wnioskodawcę przesłanka z art. 145 § 1 pkt 6 Kpa
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż Naczelny Sąd Administracyjny - Oddział Zamiejscowy w Gdańsku, badając zgodność z prawem wydanej w/w decyzji ostatecznej organu wojewódzkiego, nie dopatrzył się naruszenia prawa mogącego skutkować uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważności decyzji wydanych przez organy architektoniczno-budowlane organu I-ej i II-ej instancji.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosło [...] Stowarzyszenie [...] wnosząc o jej uchylenie.
Skarżący wskazuje, że Wójt Gminy podlega wyłączeniu w tej sprawie zarówno na podstawie art. 25 kpa jak i 24 kpa. bowiem strona jest spółka Z., której udziałowcem jest Gmina [...]. Wójt Gminy reprezentujący Gminę na zgromadzeniu wspólników Z. pozostaje ze stroną w takim stosunku, ze wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa i obowiązki. Tym samym, Zdaniem skarżącego Wójt winien zostać wyłączony na podstawie art, 24§1 pkt. 1 kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie - aczkolwiek z innych przyczyn, aniżeli wskazanych we wniesionym środku zaskarżenia.
Na wstępie podnieść należy, iż w przypadku wniesienia wniosku o wznowienie postępowania rzeczą organu administracyjnego jest przede wszystkim ustalenie, czy czy wnioskodawca posiadał przymiot strony postępowania, czy żądanie wznowienia postępowania oparte jest choćby na jednej z przesłanek, określonych w art. 145 § 1 pkt 1-7 kpa, a następnie czy żądanie to zostało złożone w terminie określonym w art.148 kpa.
W przypadku pozytywnej odpowiedzi w każdej z tych kwestii - organ administracji jest obligowany do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, w trybie art. 149 § 1 kpa.
Z powyższego uregulowania wynika, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2 wydanie, Warszawa 1998 r.). Organ administracyjny obowiązany jest z urzędu zbadać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż organ I i II instancji nie sprawdził czy skarżący spełnił trzeci wymóg określony w przepisie art.148 kpa tj czy żądanie to zostało złożone w terminie.
Wprawdzie organ I instancji wskazał, że nie zachodzą przesłanki z art. 148 i art. 149 § 3 Kpa i postanowieniem z dnia [...].03.2005r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie, lecz nie wykazał by kwestia złożenia w terminie wniosku o wznowienie była przedmiotem sprawdzenia i analizy przez organ I instancji mimo, że w uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że spółka [...]", która wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania była stroną w postępowaniach administracyjnych dotyczących kolejnych etapów przedmiotowej inwestycji i nie była pozbawiona czynnego udziału w sprawie na każdym etapie postępowania administracyjnego wskazując na wystąpienia spółki składane do Naczelnego Sadu Administracyjnego - Oddziału Zamiejscowego w Gdańsku dot. przedmiotowej sprawy przez strony postępowania administracyjnego: II SA/Gd 3052/2000; II SA/ Gd 2896/2001; II SA/Gd 2927/2000; IISA/Gd 3074/201; II SA/Gd 2780/200; II SA/Gd 2924/2001.
Reasumując, w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma obowiązek zbadać czy dopuszczalne jest wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych oraz czy zachowany został jednomiesięcznego terminu (art. 148 k.p.a.). Nie wolno mu natomiast oceniać, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły; tę kwestię organ administracji powinien rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.).
Odstąpienie od podjęcia jednej ze wskazanych wyżej czynności stanowiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 7 i 77 k.p.a., które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie powyższe Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.