Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. na podstawie art. 68 - ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo Budowlane (jednolity tekst - Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z 2006 r. z p. zm.) nakazał współwłaścicielom tj O. Dj, M. M., I. O. i S. W. opróżnienie w całości budynku mieszkalnego, wielorodzinnego (kamienicy), zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...] i zakazał jego użytkowania.
Nakazał umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia i zakazie użytkowania oraz zabezpieczenie go przed ponownym zajęciem po wykwaterowaniu lokatorów, w terminie do dnia [...] lipca 2009 roku.
W uzasadnieniu organ opisał budynek wskazując, że jest to budynek mieszkalny, wielorodzinny (kamienica). Obiekt zrealizowany w około 1900r., dwukondygnacyjny, z poddaszem nieużytkowym. Dach dwuspadowy, kryty blachą i papą.
Organ stwierdził, że w oparciu o dane wynikające z kontroli obiektu, opinii Mistrza Kominiarskiego i ekspertyzy stanu technicznego budynku doszedł do przekonania, że jego stan budzi zastrzeżenia i może powodować to zagrożenie bezpieczeństwa osób i mienia.
M.in. zauważono liczne pęknięcia ścian zewnętrznych, nośnych.
Według ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. E. G. w/w budynek mieszkalny, wielorodzinny jest w złym stanie technicznym i nie nadaje się do użytkowania.
Według opinii Nr. [...], z dnia [...].02.2009r., sporządzonej przez Mistrza Kominiarskiego – G. G., nieprawidłowy stan techniczny przewodów kominowych i urządzeń grzewczych w budynku mieszkalnym polegający na licznych uszkodzeniach spoinowania konstrukcji kominowej w obrębie strychu oraz brak wentylacji grawitacyjnej wyciągowej w pomieszczeniu podłączonym z kominkiem pokojowym zagraża bezpieczeństwu ludzi.
Po rozpatrzeniu odwołania S. W. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. utrzymał w mocy od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nakazującej współwłaścicielom opróżnienie budynku przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podjął właściwą decyzję nakazując opróżnienie przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w całości oraz umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia i zabezpieczenie przed ponownym zajęciem.
Organ wskazał, że z ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego inż. E. G. wynika, że "(...) naruszone zostało bezpieczeństwo konstrukcyjne ścian zewnętrznych i wewnętrznych - spękania pionowe wraz z odchyleniem ścian od pionu. Stopień zużycia technicznego w granicach 70 % (...)". Rzeczoznawca budowlany inż. E. G. ocenia zużycie stropów przedmiotowego budynku na 75 % i dodaje, że "(...) przy tak dużym stopniu zużycia technicznego jego bezpieczeństwo konstrukcyjne jest zagrożone. Zatem jego stan techniczny oceniam jako zły".
Ponadto w powyższej ekspertyzie czytamy, że "budynek znajduje się w złym stanie technicznym i nie nadaje się do użytku.(...) Budynek kwalifikuje się do rozbiórki.(...) Z uwagi na występujące zagrożenie życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwo mienia należy wykwaterować lokatorów oraz zabezpieczyć budynek przed wejściem do niego osób postronnych".
W związku z ustaleniami w/w ekspertyzy, zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowy budynek jest w bardzo złym stanie i bezpośrednio grozi zawaleniem, wobec czego spełnione zostały przesłanki do zastosowania trybu z art. 68 ustawy Prawo budowlane.
Skargę do Sądu wniósł S. W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem strony skarżącej, decyzja opiera się w zasadzie na opinii kominiarskiej z dnia [...] lutego 2009 r., która została sporządzona na zlecenie współwłaścicielki M. M., a która od dłuższego już czasu utrudnia mu zamieszkiwanie w przedmiotowym lokalu, pozbawiając go dostępu do wody.
Zdaniem strony skarżącej, organ przyjął zdanie rzeczoznawcy za swoje, bez dokładnej analizy stanu faktycznego sprawy mimo, że ten sam organ jeszcze w 2005r., przeprowadzając kontrolę robót budowlanych i obiektu budowlanego nie zauważył nic, co by wskazywało na zagrożenie zawalenia się budynku.
Stron podniosła również, że nie miała żadnej możliwości wypowiedzenia się co do materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie, w ogóle nie uwzględniono jego interesu w tej sprawie, robiąc z niego człowieka bezdomnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a taki tylko wzgląd mógłby uzasadniać poddanie rewizji tej decyzji w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dnia [...] czerwca 2009r. nakazującą współwłaścicielom tj O. D., M. M., I. O. i S. W. opróżnienie w całości budynku mieszkalnego, wielorodzinnego (kamienicy), zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...] i zakazująca jego użytkowania.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 68, w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany:
nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania;
przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów;
- 3) zarządzić:
- a) umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania,
- b) wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania.
Przesłanką wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego w oparciu o art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jest bezpośrednie zagrożenie zawalenia się budynku, w którym przebywają ludzie. Jest to więc sytuacja zaistnienia stanu nagłej konieczności, w którym stan techniczny budynku stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, lub może grozić niepowetowaną szkodą materialną.
Prowadząc postępowanie administracyjne w trybie art. 68 Prawa budowlanego organ orzekający zobligowany jest podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). W tym celu, winien on w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), uwzględniając przy tym fakt, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1 k.p.a.). Ocena, czy dana okoliczność została udowodniona jest możliwa dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).
Badając w tym kontekście akta administracyjne sprawy, Sąd stwierdził, iż decyzje organów obu instancji spełniają powyższe kryteria, wydane zostały w oparciu o oględziny obiektu przy ul. [...] w [...] dokonane przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przy udziale współwłaścicieli budynku dokonane w dniu [...].03.2009r. Co prawda S. W. nie uczestniczył w tych oględzinach ale był o terminie oględzin zawiadomiony.
W wyniku oględzin organ nadzoru budowlanego nakazał współwłaścicielom obiektu przedstawienie ekspertyzy technicznej. Postanowienie nakazujące wykonanie ekspertyzy zostało doręczne stronie skarżącej.
Z treści ekspertyzy technicznej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że stan sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. E. G. w/w budynek mieszkalny, wielorodzinny jest w złym stanie technicznym i nie nadaje się do użytkowania. Według opinii Nr. [...], z dnia [...].02.2009r., sporządzonej przez Mistrza Kominiarskiego – G. G., nieprawidłowy stan techniczny przewodów kominowych i urządzeń grzewczych w budynku mieszkalnym polegający na licznych uszkodzeniach spoinowania konstrukcji kominowej w obrębie strychu oraz brak wentylacji grawitacyjnej wyciągowej w pomieszczeniu podłączonym z kominkiem pokojowym zagraża bezpieczeństwu ludzi.
Ponowna kontrola obiektu przeprowadzona w dniu [...].06.2009r. potwierdziła bezpośrednie zagrożenie zawaleniem się obiektu. Nadmienić należy, że zawiadomienie o oględzinach zostało było do strony skarżącej awizowane.
W ocenie organów nadzoru budowlanego, którą to ocenę Sąd podzielił, zastosowany nakaz jest zgodny z dyspozycja przepisu art. 68 Prawa budowlanego i jest adekwatny do skali stwierdzonych nieprawidłowości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż ocena stanu technicznego budynku i ustalenie zakresu prac zabezpieczających należą do organów nadzoru budowlanego, opartych na dokonanych wcześniej oględzinach obiektu. W sytuacji stwierdzenia, podczas oględzin, że wystąpiło niebezpieczeństwo zawalenia budynku, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także zobligowany do wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego lub wyłączenia w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania, o czym stanowi dyspozycja art. 68 pkt 1 ustawy,
Odnosząc się do podniesionych w skardze dotyczących naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazać należy, że prowadząc postępowanie administracyjne w trybie art. 68 Prawa budowlanego organ orzekający podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). W tym celu w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) powiadamiając prawidłowo o swoich czynnościach stronę skarżącą.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.