Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 maja 2012 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) kwietnia 2012 r., znak (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest między innymi takim pismem. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy.
Zgodnie z zrządzeniem z dnia 26 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 29 czerwca 2012 r., wezwał skarżącą na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193, ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżąca otrzymała w/w pismo w dniu 5 lipca 2012 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 12 lipca 2012 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 13 sierpnia 2012r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Skarżąca żądanego wpisu nie uiściła w terminie wskazanym przez Sąd. Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącej, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
Z tego też względu Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.