Uzasadnienie
W dniu 10 września 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. i B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...].
Zarządzeniem z dnia 11 września 2008r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 500,00 złotych, do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do podpisania skargi przez B. P. (ewentualnie nadesłania pełnomocnictwa udzielonego Z. P., upoważniającego do reprezentowania przed sądem administracyjnym) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
B. i Z. P. nie odebrali ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania.
Mając jednak na względzie treść art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi uważa się zatem za skutecznie doręczone.
Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 października 2008r. Skarżący nie nadesłali też 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Skarżąca nie podpisała skargi i nie nadesłała pełnomocnictwa udzielonego Z. P., upoważniającego go do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie dopełnili czynności nakazanych przez Sąd.
Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.