Uzasadnienie
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 29 marca 2024 r. nr 551/2024, po rozpoznaniu wniosku Miasta W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 214/2024, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] nakładającego na Miasto W. grzywnę w wysokości 20.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją nakazującą usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku garażowego przy ul. [...] w W. odmówił na podstawie art.123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775) w zw. z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej:,,p.p.s.a.’’) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682) wstrzymania wykonania postanowienia. W pouczeniu postanowienia wskazano, że nie przysługuje na nie zażalenie.
W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący Miasto W. wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie przez sąd wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 214/2024.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność sprzeciwu, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. niedopuszczalny skarga podlega odrzuceniu.
Możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zdaniem Sądu, zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., ponieważ na postanowienie to nie służy zażalenie, nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie.
Zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 214/2024 dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 214/2024, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] nakładającego na Miasto W. grzywnę w wysokości 20.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją nakazującą usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku garażowego przy ul. [...].
Wymaga przy tym podkreślenia, że na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (art. 159 § 2 k.p.a.), a co za tym idzie – stosując wnioskowanie a contrario – zażalenie takie nie przysługuje stronie na wydane w toku sprawy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Postanowienie to – w świetle obowiązujących przepisów – jest więc niezaskarżalne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1794/11, LEX nr 1298492).
Tym samym w ocenie Sądu, w razie odmowy wstrzymania wykonania aktu strona nie ma możliwości wniesienia skutecznie odrębnego środka zaskarżenia.
Jak wynika z akt sprawy, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo pouczył stronę skarżącą, że na wskazane postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie służy zażalenie.
Reasumując Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, na które nie przysługuje zażalenie jest niedopuszczalna, i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.