Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem znak: [...] wydanym dnia [...] sierpnia 2005 r. na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał pismo W. C., zawierające prośbę o przesłanie pozwolenia na budowę wydanego dla właścicieli działki nr [...] w miejscowości [...] i sygnalizujące istniejące spory i toczące się z tym związane postępowania sądowe dotyczące własności tej działki, wg właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
W uzasadnieniu organ podniósł, że ustalono, iż nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, ani decyzja o pozwoleniu na budowę dla inwestycji usytuowanej na działce nr [...] w [...], w sprawach tych nie toczy się postępowanie administracyjne, inwestorzy nie zgłaszali też zamiaru wykonywania robót budowlanych na tej działce.
Wobec tego organ uznał, że sygnalizowana w piśmie W. C. sprawa realizacji budynku winna być sprawdzona i prowadzona przez właściwy organ nadzoru budowlanego.
Zażalenie na to postanowienie wniosła W. C. podnosząc, że inwestorzy, o których wspomniała w piśmie, wykonują bezprawnie dobudowę i to w sytuacji, gdy tocząc się postępowania sądowe w sprawie własności działek.
Po rozpatrzeniu zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] września 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że postanowienie, którego dotyczyło zażalenie, odpowiada normom prawa, gdyż kwestie związane z kontrolą nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów prawa budowlanego należą do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako organu I instancji.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. C. podnosząc, że działania organów prowadzą do opieszałości i lekceważenia skarżącej oraz stanowią pozwolenie dla inwestorów na łamanie prawa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji i postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji lub postanowienia.
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] września 2005 r., którym utrzymał on w mocy postanowienie Wojewody [...] przekazujące pismo W. C. na podstawie art. 65 § 1 kpa organowi nadzoru budowlanego.
Zgodnie z przepisami zamieszczonymi w rozdziale 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zadania administracji publicznej w zakresie budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych wykonują organy administracji architektoniczno-budowlanej (starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego) oraz organy nadzoru budowlanego (powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego). Organy te mają za zadanie nadzorować i kontrolować przestrzeganie przepisów prawa budowlanego oraz wydawać decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych z tego zakresu.
Z treści zaś art. 83 w/cyt. ustawy Prawo budowlane wynika, iż w przypadku wykonywania robót budowlanych w ramach samowoli budowlanej, a podjęcie takich robót sugerowała W. C. w piśmie do Wojewody [...], czynności związane z ewentualnym podjęciem, prowadzeniem postępowania i wydaniem rozstrzygnięcia należą do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, jako organu I instancji.
Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości, naruszenie zaś tego obowiązku, jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 1982 r., sygn. akt II SA 1119/82 (ONSA 1982, nr 2, poz.
- 95) "przez organ administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje nieważność decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia".
Wobec tego po ustaleniu, iż pismo W. C. dotyczy rozbudowy budynku na działce nr [...] w [...], po ustaleniu, iż na te roboty nie były wydawane stosowne decyzje nie zostało dokonane zgłoszenie ich wykonania Wojewoda [...], korzystając z zapisu art. 65 § 1 kpa, właściwie niezwłocznie przekazał pismo do właściwego organu I instancji, tj. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem ewentualnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wydania stosownego rozstrzygnięcia.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżone postępowanie zostało wydane z naruszeniem prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę, jako bezzasadną oddalił.