Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] grudnia 2005 r. na podstawie art. 105 kpa, po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej odprowadzenia ścieków z posesji i wybudowanego przykanalika na nieruchomości przy ul. [...] w W., umorzył postępowanie administracyjne, prowadzone w ramach nadzoru budowlanego
W uzasadnieniu organ podał, że z zebranych materiałów wynika, iż przykanalik przy pomocy którego odprowadzane są ścieki z posesji przy ul. [...], przechodzący przez posesję przy ul. [...] do kolektora na ul. [...] wybudowano w miejscu wskazanym na planie zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 1979 r. Prezydenta Miasta.
Przykanalik wraz z budynkami wybudowano na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lutego 1979 r. Naczelnika Dzielnicy W. ds. Osiedla U. Odwołanie od tej decyzji złożyła R. G. podnosząc, iż przykanalik zlokalizowany jest na jej działce, co uniemożliwia jej właściwe zagospodarowania, ponieważ zajmuje 150m² terenu.
Zdaniem odwołującej się powołane przez organ decyzje nić nie mówią o przeprowadzeniu przykanalika przez jej działkę i budowa ta wykonana była bez jej zgody. Nadto odwołująca się wnosiła o ustalenie, kto jest właścicielem przykanalika i kto ma ponosić koszty związane z jego użytkowaniem.
Po rozpatrzeniu odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] czerwca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że z uwagi na stwierdzenie legalności wybudowanego przykanalika nie istnieją podstawy do ingerencji organu nadzoru budowlanego.
Ewentualne roszczenia właścicielki nieruchomości przy ul. [...] wynikające z faktu przebiegu przedmiotowego przykanalika przez jej działkę mogą być dochodzone w postępowaniu przed sądami powszechnymi.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła R. G. Skarżąca podała, że ani ona ani będący współwłaścicielem działki – jej zmarły mąż S. G. nie wyrazili zgody na przeprowadzenie przykanalika przez ich nieruchomość.
Nadto w piśmie z dnia 8 czerwca 1977 r. Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji skierowanym do [...] Biura Projektowo-Budowlanego wskazano, że ścieki sanitarne z obiektu przy ul. [...] mają być odprowadzane do kanału sanitarnego na ul. [...] (dawna ul. [...]). Tymczasem ścieki te są odprowadzane przez posesję skarżącej do ulicy [...], co wskazuje na bezprawne (wbrew zamierzonym planom) przeprowadzenie przykanalika.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] czerwca 2006 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2005 r. umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie dotyczącej odprowadzenia ścieków i wybudowania przykanalika na nieruchomości będącej własnością skarżącej przy ul. [...] w W. Zdaniem Sądu skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
Ponadto uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.
Zasady prawdy obiektywnej wyrażone w art. 7 kpa oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta w art. 77 § 1 kpa, nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie, obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału dowodowego.
Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy mają być ustalone przez organy w taki sposób, aby odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego.
Jak wskazuje art. 80 kpa, tylko w przypadku zebrania przez organ i rozpatrzenia całości materiału dowodowego możliwa jest prawidłowa ocena konkretnej sprawy i prawidłowe rozstrzygnięcie o prawach strony.
Organ rozpatrujący sprawę powinien więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone w sprawie w ich wzajemnej łączności.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 140 kpa, organ odwoławczy tak samo jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, a dodatkowo jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ to może skorzystać z przepisu art. 136 kpa dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy naruszyły omówione przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że wraz z budową budynku administracyjno-socjalnego inwestor zrealizował również instalację sanitarną odprowadzającą ścieki z budynku do kolektora w ulicy [...] przez działkę będącą własnością skarżącej.
Organ uznając, że inwestor posiadał decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną dnia [...] lutego 1979 r. przez Naczelnika Dzielnicy W. przyjął, że budowa kanalika przez działkę skarżącej była legalna.
Organ pominął jednak w swoich ustaleniach, iż w/wymienione pozwolenie na wykonanie robót budowlanych powoływało jako swą podstawę decyzję Prezydenta W. nr [...] wydaną dnia [...] stycznia 1979 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego podjętą przy uwzględnianiu m.in. uzgodnienia dotyczącego przebiegu sieci kanalizacyjnej, tj. podłączenia inwestycji do miejskiej sieci wodno-kanalizacyjnej w ulicy [...] (obecnie [...]), co wynika z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z dnia [...] czerwca 1997 r.
Uzgodnienia te były istotne, gdyż (jak wynika to z treści decyzji nr [...] zatwierdzenie planu realizacyjnego - ogólnego zagospodarowania terenu) zastosowanie się do uwag i zaleceń zawartych w opiniach i uzgodnieniach było warunkiem wydania tej decyzji.
Organy nie odniosły się do tego dokumentu, nie przeanalizowały go, nie oceniły znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w końcu rozstrzygając przedmiotową sprawę w oparciu o art. 105 § 1 kpa organy nie uzasadniły w sposób właściwy rozstrzygnięcia.
Podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 105 § 1 kpa, który upoważnia organ do umorzenia postępowania, możliwe jest wówczas, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.
Jeśli zdaniem organu taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie winien po dokładnym wyjaśnieniu sprawy z uwzględnieniem wszystkich posiadanych dokumentów i ich ocenie, wskazać i ocenić przesłanki uzasadniające wydanie decyzji formalnej.
Biorąc pod uwagę powyższe, uznając że zaskarżoną decyzja i decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa, na podstawie art. 145 pkt 1 lit. b, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.