Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku W. R. reprezentującego Wspólnotę Mieszkaniową ul. [...] w [...], o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] września 2005r., o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podziemnymi garażami przy ul. [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] września 2005r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując sprawę stwierdził, iż zaskarżona decyzja dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podziemnymi garażami oraz z przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, kotłownią gazową przy ulicy [...] w [...]. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] zarówno we wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 r., jak i we wniesionym odwołaniu z dnia [...] maja 2009 r. zarzuciła jej rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa).
W ocenie odwoławczego, organ I instancji oparł się na właściwym założeniu, iż skoro podczas kontroli obiektu jaką przeprowadził organ powiatowy w dniu [...] sierpnia 2005 r. stwierdzono wykonanie wszystkich robot budowlanych zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym nią projektem budowlanym, obiekt nadawał się do użytkowania, a teren budowy został uporządkowany, co zostało ujęte w protokole z tych oględzin i nie było kwestionowane przez inwestora to uznano, iż "twierdzenie W. R. o rażącym naruszeniu prawa poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie niezgodnej z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy jest bezpodstawne".
Organ odwoławczy odnosząc się do kwestii zgodności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2002r., znak: [...], o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji i zatwierdzonego nią projektu budowlanego z decyzją tegoż organu z dnia [...] lipca 2001r., znak: [...], o warunkach zabudowy i zagospodarowania tego terenu, w szczególności w zakresie zapewnienia miejsc postojowych powołał się na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008r., znak: [...], (ostatecznej na chwilę obecną). Decyzją powyższą Wojewoda [...] umorzył wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, stwierdzając, że zatwierdzony projekt budowlany zapewnia na własnej działce 10 miejsc postojowych w boksach garażowych, a pozostałe 10 miejsc na działce sąsiedniej o nr ewid. [...] (zgodnie z załączonym porozumieniem z dnia [...] września 2002r., co jest zgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu i nie narusza przepisów prawa.
W tej sytuacji zarzut Wspólnoty Mieszkaniowej o rażącym naruszeniu prawa poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie niezgodnej z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy jest bezpodstawny.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie stwierdził także wystąpienia pozostałych przesłanek stwierdzenia nieważności (art. 156 Kpa).
Organ II instancji zgodził się z organem wojewódzkim orzekającym w sprawie, że przy wydawaniu badanej decyzji nie doszło do rażącego naruszenia prawa tj. art. 59 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami Skarżącej, jakoby zmniejszono szerokość bram wjazdowych o 21cm, a także zaniechano zamontowania żaluzji na kominach, ponieważ nie znajdują one potwierdzenia w materiale dowodowym.
Organ odwoławczy podniósł, iż gdyby nawet takie zmiany miały miejsce to nie powodowałyby naruszenia prawa o charakterze rażącym. Stwierdzono, iż w przedmiotowej sprawie, także skutki wynikające z badanej decyzji nie są takie, które przemawiałyby za koniecznością stwierdzenia jej nieważności, gdyż dopuszcza ona obiekt do użytku, przy którego realizacji nie stwierdzono naruszeń prawa, a tym bardziej naruszeń o szczególnym ciężarze gatunkowym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] w [...].
Skarżonej decyzji zarzucono błędną ocenę stanu faktycznego mającą wpływ na wynik sprawy poprzez przyjęcie, iż wykonanie 10 miejsc parkingowych dla opisanego budynku wielorodzinnego, w miejsce wymaganych i objętych pozwoleniem na budowę 20 miejsc, jest zgodne z wydanym pozwoleniem na budowę oraz wymogami decyzji o warunkach zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Organy nadzoru budowlanego kontrolując decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]nr [...] z dnia [...] września 2005r., o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podziemnymi garażami po kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa nie przeprowadziły prawidłowo postępowania dowodowego i nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego sprawy.
Decyzja o pozwoleniu na budowę nakładała na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie stanowiąc, że warunkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu będzie przedstawienie długoterminowej umowy dzierżawy parkingu na działce [...] jako integralnej części funkcjonowania inwestycji objętej pozwoleniem na budowę.
Ponadto decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę zawierała zapis mówiący, iż przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie właściciele nieruchomości sąsiedniej nr [...] winni wystąpić o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego parkingu.
Organy nadzoru budowlanego nie odniosły się do powyższych zapisów i nie wyjaśniły, czy możliwym było wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie pomimo braku zrealizowania parkingu na sąsiedniej działce.
Z ustaleń decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008r., znak: [...], na którą powołują się organy nadzoru budowlanego wynika, że w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę zapewniono inwestorowi 10 miejsc postojowych w boksach garażowych na własnej działce, a pozostałe 10 miejsc na działce sąsiedniej o nr ewid. [...] zgodnie z załączonym porozumieniem z dnia [...] września 2002r., co jest zgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu i nie narusza przepisów prawa.
Inwestor tymczasem wybudował budynek mieszkalny wielorodzinny, który posiada tylko 10 miejsc postojowych w boksach garażowych na własnej działce.
Organy powinny dokonać oceny kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w aspekcie zgodności zrealizowanej inwestycji z warunkami zawartymi w decyzji o pozwoleniu na budowę.
Niewystarczające jest w tym zakresie powołanie się wyłącznie na protokół kontroli obiektu z dnia [...] sierpnia 2005r. stwierdzający wykonanie wszystkich robot budowlanych zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym nią projektem budowlanym.
W związku z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.