Uzasadnienie
VII S.A./Wa 1506/06
Uzasadnienie
(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr (...) z dnia (...) czerwca 2006r utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sokołowie (...) umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie stacji transformatorowej, wybudowanej na działce nr ew (...) w S P przy ul. (...).
W uzasadnieniu podał, iż na wniosek właścicielki nieruchomości nr ew (...) H Z reprezentowanej przez rodziców Al i J Z zostało wszczęte postępowanie w sprawie stacji transformatorowej.
W trakcie przeprowadzonych wizji w 2002r i 2003r ustalono, iż na działce nr ew (...) w odległości ok. 4,20 m od balkonu budynku mieszkalnego zlokalizowana jest stacja transformatorowa słupowa.
Stacja ta, zdaniem właścicielki działki stwarza niebezpieczeństwo dla osób przebywających w jej pobliżu oraz dla budynku mieszkalnego jak również jest przyczyną uciążliwości w użytkowaniu nieruchomości między innymi zakłóca odbiór telewizji. W związku z powyższym, właścicielka działki domaga się jej usunięcia.
W trakcie wizji przedstawiciel Zakładu Energetycznego przedłożył dokumenty dotyczące budowy przedmiotowej stacji transformatorowej tj: projekt budowlany, uzgodnienie z Rejonem Eksploatacji Dróg Publicznych w (...), zezwolenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w (...), protokoły odbioru technicznego obiektu.
Stacja została wybudowana w latach 1964 – 1965 dlatego z uwagi na znaczny upływ czasu innych dokumentów inwestor nie posiadał.
W związku ze zgłoszonymi zastrzeżeniami odnośnie zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia ludzi oraz uzasadnionymi wątpliwościami co do stanu technicznego stacji, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia (...) stycznia 2003r nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiedniej oceny technicznej stacji transformatorowej.
Inwestor wykonał nałożony obowiązek, przedstawiając w dniu (...) maja 2003r ocenę techniczną sporządzoną przez dwóch rzeczoznawców, audytorów w zakresie instalacji elektrycznych.
Z oceny wynikało, iż stacja transformatorowa jest w dobrym stanie technicznym, nie wymaga dodatkowych zabiegów konserwacyjnych oraz nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia osób przebywających w jej pobliżu, nie jest uciążliwa dla środowiska i nie zagraża bezpieczeństwu mienia.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S P w związku z treścią oceny technicznej, decyzją z dnia (...) lipca 2003r odmówił wydania nakazu rozbiórki, która to decyzja utrzymana została w mocy decyzją (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr (...) z dnia (...) listopada 2003r.
Obie wyżej wymienione decyzje zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) marca 2005r, sygn.akt. VII S.A./Wa 113/04.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wykonując wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku sądowego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) umorzył postępowanie administracyjne.
(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał decyzję organu pierwszej instancji za prawidłową.
Zdaniem organu odwoławczego, pomimo braku określenia w zezwoleniu na budowę numeru działki i błędnego określenia jej właściciela należy przyjąć, iż zezwolenie to dotyczy stacji transformatorowej usytuowanej na działce nr ew (...) której obecną właścicielką jest H Z. J W będący w okresie wydawania pozwolenia na budowę jedynie użytkownikiem działki został omyłkowo uznany za jej właściciela.
O popełnieniu pomyłki przy określeniu właściciela działki świadczy złożone przez J W oświadczenie w którym wyjaśnia, iż właścicielkami działki przy ul. (...) obecnie należącej do H Z były jego matka i siostra, które innej działki przy tej ulicy nie posiadały jak również on sam nigdy żadnej działki przy ul. (...) nie posiadał, a działkę matki i siostry jedynie użytkował.
Organ odwoławczy dokonał porównania szkicu sytuacyjnego zamieszczonego w projekcie stacji z mapą zasadniczą znajdującą się w archiwach Starostwa Powiatowego i z tego porównania wysnuł wniosek, iż zezwolenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w (...) z dnia (...) czerwca 1964r obejmowało budowę stacji transformatorowej znajdującej się na działce skarżącej.
Zdaniem organu ze szkicu tego wynika, iż usytuowanie projektowanej stacji w stosunku do stałych punktów odniesienia naniesionych na szkicu nie różni się w sposób istotny od faktycznego usytuowania stacji w terenie.
Organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, iż analiza danych zawartych w protokole odbioru technicznego z dnia (...) grudnia 1965r bezspornie dowodzi, że protokół ten dotyczy przedmiotowej stacji.
W ocenie organu odwoławczego brak jest dowodów, które potwierdzałyby zarzut skarżącej jakoby przedmiotowa stacja transformatorowa wybudowana została w 1968r dlatego brak jest podstaw do kwestionowania legalności budowy.
Odnosząc się do odległości i usytuowania stacji w stosunku do budynku mieszkalnego, organ odwoławczy powołał się na dodatkowe wyjaśnienie inż. J T zawarte w piśmie z dnia (...) października 2005r do przedstawionej uprzednio oceny technicznej.
Organ odwoławczy zbadał również sprawę potencjalnego zagrożenia przedmiotowej stacji dla życia i zdrowia ludzi w świetle uregulowań zawartych w Rozporządzeniu Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnych z dnia 11 sierpnia 1998r (Dz.U. 107/98, poz 676).
Zdaniem organu, stacja transformatorowa nie jest uciążliwa dla środowiska i nie zagraża bezpieczeństwu mienia.
Organ odwoławczy uznał, iż w rozpatrywanej sprawie występuje przesłanka bezprzedmiotowości z uwagi na brak podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
W ocenie organu odwoławczego " decyzja o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego może być wydana na podstawie art. 48 ust 1, art. 49 b ust 1, art. 50 a, art. 51 ust 1, art. 51 ust 3 pkt 2, art. 51 ust 5, art. 67 ust 1" ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane.
W przedmiotowej sprawie zdaniem organu odwoławczego, " żadne z przypadków przedstawionych w tych przepisach nie zachodzi. Brak jest zatem podstaw do wydania decyzji o nakazie rozbiórki, zgodnej z żądaniem wnoszących sprawę".
Organ odwoławczy stwierdził również, iż przytoczone przepisy nie mogą stanowić podstawy prawnej do wydania decyzji o odmowie wydania nakazu rozbiórki.
Nadto, brak jest przesłanek do wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości na podstawie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła H Z. Zsakarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art105 § 1 kpa z uwagi na brak podstaw do umorzenia postępowania oraz naruszenie art. 48 prawa budowlanego poprzez nie dostarczenie pozwolenia budowlanego i naruszenie art. 7 kpa, art. 77§ 1 kpa, art. 107 § 1 i 3 kpa w szczególności wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 18 marca 2005r, sygn.akt. VII S.A./Wa 113/04.
W odpowiedzi na skargę, (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona
Umorzenie postępowania powinno być traktowane jako środek ostateczny, mający zastosowanie tylko w tych sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Otóż, taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.
Postępowanie zostało bowiem wszczęte na żądanie osób mających przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, które nie zrezygnowały z dochodzenia swoich praw, a ponadto, rozstrzygnięcie tej sprawy co do jej istoty przez wydanie decyzji administracyjnej miało oparcie w materialnych przepisach prawa administracyjnego i leżało we właściwości organu pierwszej instancji.
Umarzając postępowanie organy błędnie przyjęły, iż w rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane(tekst jednolity Dz.U. z 2000r, Nr 106, poz 1126 ze zm).
Z ustaleń organu wynika, iż przedmiotowa stacja transformatorowa została wybudowana w latach 1964 – 1965 dlatego z uwagi na znaczny upływ czasu inwestor nie posiadał innych dokumentów poza projektem budowlanym, uzgodnieniem z Rejonem Eksploatacji Dróg Publicznych w (...), zezwoleniem Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sokołowie Podlaskim i protokołami odbioru technicznego obiektu.
Zgodnie z art. 103 ust 2 ustawy z 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2003r, nr 207, poz 2016 ze zm), przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów budowlanych, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne.
Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe.
Przepisy dotychczasowe, o których mowa w art. 103 ust 2, to przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz 229 ze zm).
Wynika to z art. 107 ust 1, w którym stanowiąc o utracie mocy tej ustawy, uczyniono zastrzeżenie odnoszące się do art. 103 ust 2.
Zaznaczyć przy tym należy, że ustawę z dnia 24 października 1974r -Prawo budowlane, stosuje się nawet wówczas, gdy obiekt budowlany został samowolnie pobudowany pod rządami przepisów obowiązujących przed dniem wejścia jej w życie czyli przed dniem (...) stycznia 1975r.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2002r, sygn.akt. S.A./Bk 1487/01 niepublikowanym przyjął, że ustawę z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane należy stosować do samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego w 1941, czyli pod rządami rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia (...) lutego 1928r o prawie budowlanym i zabudowie osiedli (Dz.U. z 1934r, nr 34, poz 216).
Stosowanie przepisów dotychczasowych nie oznacza stosowania jedynie art. 37, art. 40 i art. 42 ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane, które regulują rozbiórkę obiektu budowlanego i postępowanie w razie, gdy tej rozbiórki wobec samowolnie postawionego obiektu budowlanego nie można zastosować.
Organy mogą stosować także inne przepisy tej ustawy związane z tym zagadnieniem, w tym art. 39 ustawy zezwalający na odroczenie nakazu rozbiórki na oznaczony czas (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2001r, OPS 4/01, ONSA z 2002r, Nr 2, poz 58).
Legalność budowy stacji transformatorowej wybudowanej w latach 1964 – 1965 należy oceniać według przepisów ustawy z dnia 24 października 1974r -Prawo budowlane.
Natomiast zgodnie z art. 103 ust 3 obecnie obowiązującego prawa budowlanego, właściwość organów do załatwiania spraw o których mowa w art. 103 ust 1 określa się na podstawie przepisów ustawy.
Organ powinien w pierwszej kolejności ustalić czy w świetle ustawy z dnia 31.01.1961r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 7, poz 46 ze zm) obowiązującej w dacie wzniesienia stacji transformatorowej było wymagane pozwolenie na budowę.
Jeżeli takie pozwolenie było wymagane, a obecny właściciel (użytkownik) stacji transformatorowej nie może się takim pozwoleniem wylegitymować to należałoby przyjąć, iż obiekt został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej.
Do oceny takiej samowoli budowlanej mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane (Dz.U. nr 38, poz 229 ze zm).
Stwierdzić należy, iż organ takiej oceny nie przeprowadził lecz z naruszeniem art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w ramach nadzoru budowlanego.
Brak wyjaśnienia sprawy w aspekcie wyżej wskazanym powoduje, iż zaskarżona decyzja została również wydana z naruszeniem art. 7, 77 i 107 § 3 kpa.
Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszoinstancyjnej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm).