Uzasadnienie
Następca prawny skarżącej, [...] S.A. z siedzibą w C., w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., oświadczyła, że cofa złożoną skargę.
Zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2016 r. wezwano skarżącą, [...] sp. z o.o. z siedzibą w T. czy popiera skargę z dnia [...] czerwca 2015 r. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków, czy też cofa ww. skargę – w terminie siedmiu dni – pod rygorem uznania, że skarżąca cofa skargę.
Skarżąca [...] sp. z o.o. z siedzibą w T., w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. oświadczyła, że cofa złożoną skargę.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd stwierdził, że w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których można byłoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.