Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r.Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po przeprowadzeniu na wniosek I. O., postępowania dotyczącego zgodności z prawem decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2000r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] października 1999r. Nr [...] nakładającą na inwestora obowiązek rozbiórki budynku mieszkalnego na działce nr [...], w miejscowości [...], gmina D. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2000r. Nr [...].
W uzasadnieniu w/w decyzji organ podał, iż zaskarżona decyzja była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w W. Sąd wyrokiem z dnia 20 lipca 2002r., sygn. akt II SA/Wr 248/2000 oddalił skargę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) stwierdził, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na ocenę prawną zawartą w wyroku Sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.
Decyzją z dnia [...] września 2004r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działają na podstawie, art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 sierpnia 2004r., o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzja z dnia [...] sierpnia 2004r., znak: [...] utrzymał w mocy w/w decyzję.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004r., znak: [...] złożyła I. O. Skarżąca wnosi o uchylenie powyższej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] sierpnia 2004r., znak: [...], a także o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2000r. Nr [...] oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] października 1999r., Nr [...].
Skarżąca zarzuca decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] października 1999r., nr [...] rażące naruszenie prawa polegające na tym,iż "strona w żadnym stadium postępowania nie była informowana o toczącym się postępowaniu, nie brała czynnego udziału w postępowaniu, a także uniemożliwiono jej wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ustosunkowując się też do zarzutów podanych w skardze organ stwierdził, że są bezzasadne i pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie z dnia [...] września 2004r., znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd na podstawie art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
W przedmiotowej sprawie podstawę rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowi art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie, z którym ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja ma miejsce. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2000r. Nr [...] była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 248/2000, Sąd oddalił skargę.
Sąd podziela argumentację organu odwoławczego przedstawioną w uzasadnieniu skarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie uznał, iż sprawa zgodności decyzji z prawem nie może być odmiennie oceniona ani przez organ administracji publicznej ani przez sąd administracyjny, a ciążący na organie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego w drodze rewizji nadzwyczajnej. Taki pogląd został też wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2003 r. sygn. II RN 65/02. "Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia i może być wzruszona tylko w drodze rewizji nadzwyczajnej".
W ocenie składu sędziowskiego, orzekającego w niniejszej sprawie organ słusznie uznał, że oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku Sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego.
"Oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Próba stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem stanowi w istocie w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego niedopuszczalną ingerencję w prawomocne orzeczenie sądu" (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2001 r., II SA 517/00).
W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie, z którym związanie oceną prawną Sądu obejmuje nie tylko organ, którego działanie było przedmiotem orzeczenia sądu, ale także każdy organ orzekający w danej sprawie do czasu jej ostatecznego rozstrzygnięcia, chyba, że nastąpi zmiana stanu prawnego czyniąca pogląd prawny nieaktualnym (wyrok NSA z dnia 22 września 1999 r., sygn. I SA 2019/98).
W przedmiotowej sprawie zmiana przepisów prawnych nie nastąpiła, nie została też wniesiona rewizja nadzwyczajna.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).