Uzasadnienie
VIISA/Wa 1521/07
S. W. pismem z dnia 27.11.2006 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną i prawomocną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].02.2000 r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].08.1997 r. znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej - przewlekłego zapalenia oskrzeli. W swoim wniosku zainteresowany powołał się na nowy dowód w sprawie a mianowicie wyniki badań przeprowadzonych w Klinice Pneumonologii, Onkologii i Alergologii Akademii Medycznej w [...] w dniach 17.07.2006 r. i 3.08.2006 r.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku S. W., decyzją z dnia [...].03.2007 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].02.2000 r.
Od powyższej decyzji S. W. wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego, który decyzją z dnia [...] lipca 2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Po zapoznaniu się z aktami sprawy, organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie ponad 3 miesięcy od dnia, w którym zainteresowany dowiedział się o dowodach załączonych do wniosku. Wskazał również, że w odwołaniu z dnia [...].03.2007 r. S. W. nie uprawdopodobnił, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego dowiedział się w terminie do jednego miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o wznowienie postępowania, jak również nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia ww. wniosku.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, organ uznał, że wniosek S. W. z dnia 27.11.2006 r. należy uznać za złożony z naruszeniem przepisu art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego podnosząc, iż nie będąc zawodowym prawnikiem i nie mając fachowej wiedzy na temat obowiązujących przepisów, nie miał świadomości, jaki jest termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, licząc od uzyskania jakichkolwiek nowych dowodów w sprawie. Z uwagi natomiast na fakt, iż to organy administracyjne są zobowiązane do czuwania nad tym, aby strony nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości przepisów prawa i udzielają im w tym celu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, a nic takiego w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, skarżący nie powinien być obciążony skutkami nieznajomości przepisów w aspekcie długości terminu do złożenia omawianego wniosku. Został on bowiem wprowadzony w błąd przed Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia 20 listopada 2006 roku, który pomimo poinformowania go przez skarżącego o wyjściu na jaw nowych, istotnych dowodów w sprawie, poinformował go o wyczerpaniu wszystkich środków instancyjno-prawnych w postępowaniu administracyjnym i sądowym dotyczącym stwierdzenia u niego choroby zawodowej.
Skarżący podniósł również, że z uwagi na fakt gromadzenia dowodów przez skarżącego, w celu skompletowania pełnego materiału dającego podstawy do orzeczenia choroby zawodowej, w czasie od otrzymania wyników badań z 17 lipca 2006 roku i 3 sierpnia 2006 roku do momentu złożenia wniosku o wznowienie postępowania w opinii skarżącego nie może być mowy o upływie terminu. Ostatnie bowiem badanie o kluczowym znaczeniu dla przedmiotowej sprawy zostało przeprowadzone przez skarżącego 15 listopada 2006 roku, natomiast wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] 27 listopada 2006 roku, czyli przed upływem miesiąca od otrzymania wyników badań.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 107 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ ma obowiązek, prowadząc postępowanie, zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 k.p.a.) tak, aby ustalić stan sprawy zgodny z rzeczywistością.
Postępowanie wznowieniowe przebiega w dwóch fazach. Pierwsza faza postępowania wznowieniowego polega na zbadaniu czy wniosek o wznowienie ma oparcie na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a.
Na tym etapie organ bada też, czy zachowany został termin przewidziany w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., wreszcie, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez podmiot będący stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji; choć formalnie wykazał się znajomością powyższej reguły postępowania wznowieniowego, to jednak nie przedstawił przeprowadzonego w tym zakresie prawidłowego postępowania i nie wskazał prawnej argumentacji swojego stanowiska.
Organ z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. nie zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazania faktów, które uznał za udowodnione oraz wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Organ stwierdza, że S. W. nie spełnił wymogów z przepisu art. 148 § 1 k.p.a., ale - zdaniem Sądu - teza ta nie została uzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
Skarżący podniósł, że przeprowadził badania 17 lipca 2006 r. i 3 sierpnia 2006 r. Badania te kontynuował w okresie późniejszym a oceny tych badań dokonał w listopadzie 2006 r. W tym miesiącu dowiedział się o okoliczności mogącej stanowić przesłankę wznowieniową i dlatego złożył wniosek o wznowienie postępowania, który wpłynął do [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] 27 listopada 2006 roku.
Powyższe stanowi zatem ustawową przesłankę, którą organ powinien zbadać i ocenić, czego organ nie dokonał.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rozpatrzy ponownie materiał dowodowy, rozważy czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, czy oparty został na podstawie wymienionej w art. 145 § 1 k.p.a. Jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości w zakresie istnienia podstawy wznowienia wskazanej przez stronę i zachodzi potrzeba zbadania sprawy w tym zakresie, niezbędne jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Przesłanką odmowy wznowienia postępowania nie może być bowiem negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia, natomiast może nią być żądanie wznowienia postępowania z przyczyn innych niż wymienione w art. 145 § 1 k.p.a.
Podkreślenia wymaga, że to strona musi udowodnić kiedy, w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę prawną do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach.
Zachowanie tego terminu musi być udowodnione przez stronę. Organ swobodnie ocenia dowody w tej mierze, ale musi, czego nie uczynił w dotychczasowym postępowaniu, ocenić je i co oczywiste przedstawić stanowisko w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mając na uwadze, że wskazane wyżej naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.