Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007r., Nr [...] na podstawie art. 51 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane nakazał A. i M. G. dokonanie całkowitej rozbiórki ogrodzenia działki nr [...] i [...] z obrębu [...] od strony drogi B. na posesji pod numerem ul. Z. w W. W uzasadnieniu podał, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie przedmiotowego ogrodzenia nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentacji technicznej mogącej stanowić podstawę do legalizacji samowolnie wybudowanego w 2001r. ogrodzenia.
Inwestor nie wypełnił nałożonego obowiązku w zakreślonym terminie wnosząc o jego przedłużenie.
Zdaniem organu przepis art. 50 Prawa budowlanego nie dopuszcza zmiany terminu w związku z czym należało wydać decyzję rozbiórkową zgodnie z art. 51 ust 1 Prawa budowlanego.
Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007r, Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy uznał, iż brak wykonania w wyznaczonym terminie obowiązków wynikających z postanowienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. obligował organ I instancji do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 51 ust 1 Prawa budowlanego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli inwestorzy A. i M. G. Skarżący zakwestionowali ustalenia organów dotyczące wybudowania ogrodzenia od strony drogi B. Zdaniem skarżących zapis w rejestrze gruntów oznaczenia działki nr ew. [...] jako "droga" nie jest wystarczający do stwierdzenia, że jest to teren zaliczony do jednej z kategorii dróg publicznych.
Skarżący zarzucili organowi I instancji brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a ponadto podnieśli, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zawartej w odwołaniu informacji o toczącym się przed Sądem Rejonowym [...] postępowaniu dotyczącym zasiedzenia działki nr ew. [...] potraktowanej przez organy jako droga.
Powyższa okoliczność stanowi zdaniem skarżących przesłankę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 97§1 pkt 4 kpa.
W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Organy nadzoru budowlanego wbrew treści art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. nie zebrały wyczerpująco całego materiału dowodowego i dokładnie nie wyjaśniły stanu faktycznego sprawy oraz podstawy prawnej wydanego nakazu rozbiórki.
Zasadniczą kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie jaki charakter ma droga przy której znajduje się wybudowane w 2001r. przedmiotowe ogrodzenie.
Zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r, nr 106 poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie budowy ogrodzenia – zgłoszenia właściwemu organowi wymagała budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20m.
Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 1 sierpnia 2001r. przez organ pierwszej instancji wynika, iż w kwietniu 2001r. inwestor bez zgłoszenia wybudował ogrodzenie pełne z blachy trapezowej, wysokości 2,00m, na podmurówce betonowej. Ogrodzenie zostało wykonane przy drodze dojazdowej (bez nazwy) do działek zabudowanych w odległości ok. 350m. od ulicy Z. Organ nadzoru budowlanego nie ustalił i nie wyjaśnił, czy droga dojazdowa o której mowa w protokole oględzin jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych (Dz.U. z 2000r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) gdyż budowa ogrodzenia tylko przy takiej drodze wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.
Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie powołanej wyżej ustawy do jednej z kategorii dróg z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
Drogi nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami są drogami wewnętrznymi.
Budowa ogrodzeń nieprzylegających do dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz o wysokości nie przekraczającej 2,20m nie wymaga zgłoszenia.
Podstawą prawną decyzji organu I instancji nakazującej rozbiórkę był przepis art. 51 ust 1 Prawa budowlanego.
Zastosowanie właśnie tego przepisu nie zostało bliżej przez organ uzasadnione. Należy zauważyć, iż orzeczenie rozbiórki ogrodzenia możliwe jest także na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.
Z protokołu oględzin wynika, iż przedmiotowe ogrodzenie funkcjonuje jako otoczenie działki niezabudowanej.
Stanowi zatem budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wchodzącą w zakres szerokiego pojęcia obiektu budowlanego.
W związku z powyższym organ powinien rozważyć prawidłowość zastosowanej podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie będącej przedmiotem skargi nie wyjaśniono stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia czym naruszono art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. art. 9 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a., które stanowią, iż w toku postępowania organy administracyjne stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes stron i słuszny interes społeczny.
Dokonanie tych wyjaśnień umożliwi także właściwe ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego. Wskazane naruszenia przepisów miały istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy, stosownie do 145 § 1 pkt 1 a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art.152 wyżej powołanej ustawy.