Uzasadnienie
Skarżąca P. [...]sp. z o.o. z siedzibą [...] w skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z i [...] kwietnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego uzytkowania wniosła na podstawie art. 143 kpa o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sadowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego łożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego wynika, sąd może rozpoznać tylko i wyłącznie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu skierowany do niego, a więc wniosek taki powinien być wniesiony na podstawie art. 61 § 3 ppsa. W niniejszej sprawie skarżąca spółka skierowała do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia na podstawie art. 143 kpa. Stąd też rozpoznanie przez Sąd I instancji tak sformułowanego wniosku, w oparciu o art. 61 § 3 ppsa byłoby bezpodstawne. Należy podkreślić, że ani wskazana we wniosku podstawa prawna, ani inne przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają możliwości rozpoznania skierowanego do organu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I FZ 437/09)
Ponadto na podstawie art. 143 kpa organ administracji publicznej może wstrzymać wykonanie tylko własnego postanowienia i tylko postanowienia zaskarżonego w drodze zażalenia, a więc uprawnienie to nie służy organowi właściwemu do rozpatrzenia zażalenia (organowi drugiej instancji). Ocena, czy wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione, należy do uznania organu administracji publicznej, który wydał postanowienie. Należy przyjąć, że organ administracji publicznej może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia na wniosek wnoszącego zażalenie albo z urzędu. Innymi słowy na podstawie art. 143 kpa uprawnionym do wstrzymania wykonania postanowienia jest organ administracji I instancji, który wydał to postanowienie, oraz w stosunku do tego postanowienia musiało być wniesione zażalenie. Tak więc na podstawie ww. przepisu możliwe jest wstrzymanie wykonania postanowienia w administracyjnym toku instancji, a nie w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mógł zostać uwzględniony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.