Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia Z. i M. B. wniesionego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r., znak: [...], którym odmówiono wznowienia postępowania w sprawie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] - utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2008r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku Z. i M. B. z dnia [...] kwietnia 2008 r., odmówił wznowienia postępowania w sprawie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nr [...], znak: [...], którym nałożono na Z. i M. B. obowiązek przedłożenia oceny technicznej murowanego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] przy ul. [...] [...] w B. oraz zbiornika na nieczystości płynne przyjmującego ścieki z budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w pasie drogi gminnej. Organ wskazał również, że wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem administracyjnym umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej i stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej określonej w art. 16 k.p.a. Wszczęcie tego postępowania wymaga więc spełnienia szczególnych wymogów formalnych.
Po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania właściwy organ zobowiązany jest najpierw zbadać, czy istnieją podstawy formalne do wznowienia postępowania, po czym, w razie stwierdzenia takich podstaw, zobowiązany jest wydać postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) lub w przypadku ich braku, do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.).
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw formalnych do wznowienia postępowania, bowiem Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nr [...], zostało wydane na podstawie przepisu art. 56 ustawy z dnia 14 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974r. Nr 38 poz. 229 z zm.) i jest ono postanowieniem wydanym w toku postępowania, co do przeprowadzenia określonego dowodu. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, a postępowanie administracyjne w tym zakresie może być kwestionowane w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Organ zauważył, iż nie wszystkie postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne. Stosownie do treści art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy stronie tylko wówczas, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z przepisem art. 126 k.p.a., do postanowień, od których nie przysługuje zażalenie nie stosuje się przepisów art. 145-152 k.p.a., a więc przepisów dotyczących wznowienia postępowania.
Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli Z. i M. B. wnosząc o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga Z. i M. B. nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa).
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. oraz poprzedzające je postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] nie naruszają prawa.
Słusznie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem postępowania umożliwiającym wzruszenie rozstrzygnięć posiadających przymiot ostateczności. Tryb ten stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej określonej w art. 16 k.p.a. i jego wszczęcie wymaga spełnienia szczególnych wymogów formalnych. Słusznie zauważył również, że po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania właściwy organ zobowiązany jest najpierw zbadać, czy istnieją podstawy formalne do wznowienia postępowania, po czym, w razie stwierdzenia takich podstaw, zobowiązany jest do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) lub w przypadku braku podstaw, do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.).
Sąd podziela stanowisko organu, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw formalnych do wznowienia postępowania.
Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nr [...], którego dotyczył wniosek Z. i M. B. z dnia [...] kwietnia 2008 r., zostało wydane na podstawie przepisu art. 56 ustawy z dnia 14 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974r. Nr 38 poz. 229 z zm.) i jest ono postanowieniem wydanym w toku postępowania, co do przeprowadzenia określonego dowodu. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie, a postępowanie administracyjne w tym zakresie może być kwestionowane jedynie w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Zauważyć trzeba, że nie wszystkie postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne. Stosownie do treści art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy stronie tylko wówczas, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie.
Zgodnie z przepisem art. 126 k.p.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 k.p.a. oraz art. 109-113 k.p.a., a do postanowień, od których przysługuje zażalenie - również art. 145-152 k.p.a. oraz art. 156-159 k.p.a., z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 149 § 3 k.p.a., 151 § 1 k.p.a., 157 § 1 k.p.a. i 158 k.p.a., wydaje się postanowienie.
Z powyższego wynika, że przewidziana w art. 145 § 1 k.p.a. możliwość wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego rozstrzygnięciem ostatecznym ma też odpowiednie zastosowanie do rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym w formie postanowień. Jednakże, w myśl regulacji zawartej w art. 126 k.p.a., wznowienie postępowania może mieć miejsce jedynie w odniesieniu do tych postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego od których przysługuje zażalenie. Takim postanowieniem nie jest - jak to wynika z wyżej przedstawionych uwag - postanowienie co do przeprowadzenia określonego dowodu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] października 2006 r. nr [...], które wydane zostało na podstawie przepisu art. 56 ustawy z dnia 14 października 1974 r. Prawo budowlane. Oznacza to, że brak jest podstawy prawnej do wzruszenia takiego ostatecznego postanowienia na podstawie przepisów art. 145-152 k.p.a., a więc przepisów dotyczących wznowienia postępowania.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.