Uzasadnienie
Starosta [...], decyzją z [...] czerwca 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku z [...] października 2019 r., o pozwolenie na budowę – zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla [...] S.A. z siedzibą w [...], obejmujący budowę napowietrznej sieci elektroenergetycznej nn-0,4 Kv i SN-15kV, budowę kablowej sieci elektroenergetycznej nn-0,4 Kv i SN-15 kV oraz budowę dwóch słupowych stacji transformatorowych SN/nn w miejscowości [...], gmina [...].
S. K. (,,skarżący’’) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2020 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., że został bezprawnie pozbawiony statusu strony postępowania oraz możliwości zapoznania się z protokołem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a", Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie zaś do art. 52 § 1 powyższej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postepowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, takich jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w art. 52 § 2 p.p.s.a.
Z powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku postępowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji skutkowałoby wkroczeniem sądu w kompetencje organu drugiej instancji.
Tym samym wystąpienie ze skargą do Sądu powinno dotyczyć rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję organu I instancji, od której przysługiwało prawo do wniesienia odwołania.
Oznacza to, że wniesiona do Sądu skarga na decyzję Starosta [...] z [...] czerwca 2020 r., nr [...] jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpany tryb do jej zaskarżenia w administracyjnym toku instancji.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.