Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, w składzie orzekającym dr inż. M. P., inż. G. S., inż. J. K., na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, ze zm.) w związku z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane odmówiła nadania J. M., inżynierowi budownictwa tytułu rzeczoznawcy budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej obejmującej projektowanie i wykonawstwo.
W uzasadnieniu organ podał, że J. M. nie spełnia warunków w zakresie przygotowania zawodowego, określonego w art. 15 ust. 1 Prawa budowlanego, a w szczególności nie udokumentował wymaganej praktyki zawodowej.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł J. M., którego zdaniem uzasadnienie zawarte w decyzji jest niezgodne ze stanem faktycznym przedstawionym w dokumentach.
Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, w składzie orzekającym prof. zw. dr hab. inż. K. S., dr inż. M. P., inż. J. K., na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 15 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że J. M. nie posiada udokumentowanej praktyki w zakresie projektowania i wykonawstwa oraz znaczącego dorobku praktycznego w zakresie objętym rzeczoznawstwem.
W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. M. podniósł, że dokumentacja przedstawiona przez niego potwierdza jego kwalifikacje, a poza tym "w wydawaniu zaskarżonej decyzji udział brały dwie osoby (dr inż. M. P. i inż. J. K.), które brały udział także w wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2007 r."
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniosła o jej oddalenie, przytaczając dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu
Sygn. akt VII SA/Wa 154/08 zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na zarzut dotyczący składu Komisji organ stwierdził, że nie stanowi naruszenia prawa "rozpatrzenie sprawy przez ten sam skład orzekający organu w sytuacji nie kontroli instancyjnej a ponownego rozpoznania sprawy przez ten sam organ". Zdaniem organu zasadą przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, a nie wadą jest podjęcie decyzji przez ten sam organ, a więc i osobę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało uwzględnić, lecz częściowo z przyczyn innych niż w niej podane, a zaskarżony akt administracyjny należało uchylić, gdyż narusza prawo.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżony akt administracyjny nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie obie decyzje zostały wydane przez organ kolegialny jakim jest Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w składach trzyosobowych. Decyzję pierwszoinstancyjną wydała Komisja w składzie dr inż. M. P., inż. G. S., inż. J. K., a decyzję drugoinstancyjną, na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. wydał ten sam organ, w składzie prof. zw. dr hab. inż. K. S., dr inż. M. P., inż. J. K. Jednakże pracownik organu administracji publicznej, który brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie (art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.) Istotą tego unormowania jest wyeliminowanie wszelkich zastrzeżeń co do bezstronności i obiektywizmu przy rozpoznawaniu określonej sprawy. Naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia pracownika stanowi zaś przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Zasada wyłączenia dotyczy również członka organu kolegialnego (art. 27 k.p.a.).
Naczelny Sad Administracyjny w Uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r., sygnatura akt II GPS 2/2006, publ.
ONSAiWSA 2007/3 poz. 61), wyraził pogląd, zgodnie z którym "artykuł 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 tego kodeksu". Samorządowe kolegia odwoławcze podobnie jak Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa są organami działającymi kolegialnie w składach orzekających, a zatem pogląd prawny zawarty w cytowanej uchwale NSA ma pełne zastosowanie, do członków składów orzekających Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, którzy podlegali wyłączeniu z orzekania w powtórnym rozpoznaniu sprawy przez ww. organ.
Ze względu na uchylenie zaskarżonej decyzji z przyczyn wyżej podanych, Sąd nie dokonywał rozważań innych kwestii podnoszonych przez skarżącego, gdyż sprawa po powrocie do trybu administracyjnego będzie ponownie rozpoznana przez organ co do istoty.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 i 210 p.p.s.a.