Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 września 2020 r. J. P. (dalej: "skarżący") został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej oraz wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 września 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2020 r.
Do dnia dzisiejszego ww. braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). Z kolei zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie podpisał wniesionej przez siebie skargi, nie wskazał w jej treści swojego numeru PESEL oraz nie uiścił należnego wpisu. Koniecznym zatem okazało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia ww. braków skargi.
Przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 14 września 2020 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upłynął zatem bezskutecznie w dniu 21 września 2020 r. Brak uzupełnienia ww. braków skutkować musiał odrzuceniem skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.