Uzasadnienie
Starosta Powiatowy w Z. decyzją nr [...] z [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. G. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo – mieszkalnego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w Z. W dniu 24 stycznia 2007r B. G. złożył wniosek o przeniesienie w/w decyzji na rzecz Hurtowni Elektrycznej B.G. Spółka Jawna. Po rozpatrzeniu wniosku Starosta Powiatowy w Z. decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 40 ustawy z 7 lipca 1994r Prawo budowlane przeniósł decyzję Starosty Z. z [...] na rzecz wskazanego we wniosku podmiotu.
W dniu 19 czerwca 2009r Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji, a następnie decyzją znak [...] wydana [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 2 Kpa stwierdził nieważność decyzji Starosty Z. z [...] orzekającej o przeniesieniu decyzji wydanej w sprawie pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że przewidziana w art. 40 ustawy Prawo budowlane możliwość zmiany inwestora w trakcie wykonywania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, na rzecz innego inwestora, wymaga, aby osoba, na rzecz, której pozwolenie ma być przeniesione, przyjęła wszystkie warunki zawarte w pozwoleniu oraz złożyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Na takie przeniesienie decyzji musi wyrazić zgodę pierwotny adresat decyzji. W aktach sprawy brak jest takich dokumentów.
Jednocześnie organ stwierdził, że pierwotne pozwolenie na budowę dotyczyło budynku gospodarczo – mieszkalnego w zabudowie zagrodowej. W rozumieniu § 3 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zabudowa zagrodowa to budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Nowy inwestor Hurtownia Elektryczna nie spełnia w/w przesłanek.
Brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki nr [...] powoduje, że nowoprojektowany budynek po granicy działki ścianą z otworami nie spełnia wymogów § 12 w/w warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zatem, nowy inwestor Hurtownia Elektryczna nie mogła przejąć wszystkich warunków wynikających z pozwolenia na budowę z dnia [...], a ponadto nie złożyła wszystkich wymaganych w tej materii dokumentów.
Odwołanie od tej decyzji złożyła Hurtownia Elektryczna " B". G. s. j.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o przeniesienie decyzji Starosty Z. z [...] na spółkę jawną Hurtownia Elektryczna " B." G. złożył w dniu 24 stycznia 2007r B. G. w imieniu spółki. Do wniosku dołączył dokumenty z których wynika, że spółka jest właścicielem działki nr ew. [...].
Organ przywołał treść art. 40 ust. 1 Prawa budowlanego i podniósł, że z treści tego przepisu wynika wprost, że inwestor który przenosi decyzję o pozwoleniu na budowę jest zobowiązany wyrazić zgodę, a inwestor na rzecz którego przenoszona jest decyzją – złożyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie organu dokumenty złożone przez odwołującego się potwierdzają jedynie prawo do dysponowania tylko jedną z dwóch działek objętych pozwoleniem na budowę – tj. działki nr ew.[...], natomiast nie stanowią zgody na przeniesienie decyzji i oświadczenia o którym mowa w art. 40 ust 1 Prawa budowlanego.
Organ podkreślił, że sytuacja w której inwestor będący osobą fizyczną dokonuje przeniesienia decyzji na spółkę prawa handlowego, której jest wspólnikiem i zarazem osobą upoważnioną do jej reprezentacji, nie zwalnia go z obowiązku wyrażenia zgody na przeniesienie decyzji.
Odnosząc się do zarzutów odwołującego się organu podniósł, że oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożone przez inwestora przed wydaniem decyzji z [...] nie mogło być brane pod uwagę przez organ w 2007r tj. w dacie decyzji wydanej na podstawie art.. 40 Prawa budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli wspólnicy Spółki Jawnej Hurtownia Elektryczna B. G. – B. G. i D. G. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, art. 40 ust 1 Prawa budowlanego i art. 60 Kc.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd administracyjny – zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, że skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Powiatowego w Z. z [...] wydanej na podstawie art. 40 ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawa budowlanego.
Kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Starosty Z. została wydana na podstawie art. 40 Prawa budowlanego który stwarza możliwość przeniesienia decyzji o pozwoleniu na inny podmiot.
Rozstrzygnięcie wydane w tym przedmiocie stanowi decyzję związaną co oznacza, że gdy osoba uprawniona z decyzji będącej przedmiotem przeniesienia wyrazi wolę przeniesienia uprawnień wynikających z tej decyzji na inny podmiot, a ten przyjmie wszystkie warunki zawarte w tej decyzji i złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane to organ zobligowany jest wydać pozytywną decyzję o przeniesieniu pozwolenia.
Organ ocenił kontrolowaną decyzję pod kątem spełnienia przesłanek z art. 40 Prawa budowlanego i zasadnie przyjął, że Starosta Z. wydał rozstrzygnięcie mimo niespełnienia warunkującej przeniesienia pozwolenia na budowę na podmiot przejmujący uprawnienia wynikające z tej decyzji przesłanki polegającej na złożeniu oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością której dotyczy decyzja na cele budowlane, natomiast pominął najistotniejszą wadę decyzji polegającą na jej przeniesieniu na rzecz podmiotu który nie posiada osobowości prawnej Hurtownia Elektryczna B. G. na wniosek której wszczęto postępowanie na podstawie art. 40 Prawa budowlanego a następnie na rzecz której przeniesiono decyzję o pozwoleniu na budowę – jest spółką jawną, a więc spółką osobową wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki.
Spółka taka powstaje z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorstw, ale mimo rejestracji nie ma osobowości prawnej tj. nie ma zdolności do bycia podmiotem praw i obowiązków oraz do dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych. Spółka jawna nie ma zdolności do przyjmowania i składania oświadczeń woli mających na celu wywołanie powstania, zmiany lub ustania stosunku prawnego to znaczy zdolność do nabywania praw i zaciągania zobowiązań.
Tak więc spółka jawna nie mogła być stroną postępowania, ani adresatem decyzji, natomiast tak stroną jak i przejmującymi prawa i obowiązki z przenoszonej decyzji (po spełnieniu określonych przepisami warunków) mogły być osoby będący wspólnikami spółki jawnej.
W tej sytuacji w ocenie Sądu kontrolowana decyzja jest obarczona również wadą z art. 156 § 1 pkt 4 Kpa.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.