Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w [...] od obowiązku określonego w pkt.1 decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2005r. Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] w sprawie wykonania instalacji wodociągowej przeciwpożarowej (zawory hydrantowe DN52) w budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. znak: [...], na podstawie art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 1991 r. nr 88, poz. 400 z późn. zm.) w związku art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 168 z 1960r. z późn. zm., tekst jednolity Dz. U. nr 98 poz. 1071 z 2000r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] grudnia 2005r.
W toku postępowania administracyjnego ustalono co następuje:
W dniu [...] października 2005r. przedstawiciel Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...] przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze w budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] w Warszawie. W związku ze stwierdzonymi w czasie kontroli nieprawidłowościami, Komendant Miejski PSP w [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...].11.2005 r. zobowiązującą stronę do wykonania w budynku szeregu wymienionych w decyzji obowiązków w tym obowiązku określonego w pkt. 1 decyzji tj wykonania instalacji wodociągowej przeciwpożarowej (z zaworami hydrantowymi D52), zgodnie z wymaganiami określonymi w § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów ((Dz. U. Nr 121, poz. 1138).
Spółdzielnia odwołała się do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej od nałożonego obowiązku określonego w pkt. 1 decyzji argumentując, że budynek przy ul. [...] [...] został wybudowany w roku 1978 i spełniał wszystkie obowiązujące wówczas przepisy dot. ochrony przeciwpożarowej. Strona podnosi, że z przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002r. Nr 147 poz.1229 z póź, zm.) nie wynika, że ustawę stosuje się również do obiektów wybudowanych przed jej wejściem w życie.
Spółdzielnia wskazywała ponadto, że budynek nigdy nie był wyposażony w instalację wodociągową przeciwpożarową a realizacja obowiązku będzie wymagała poniesienia znaczących nakładów inwestycyjnych i techniczno - organizacyjnych.
Rozpatrując zaskarżoną decyzję organ odwoławczy uwzględnił fakt, iż w podobnej sprawie - ze względu na brak szczegółowych zapisów w obowiązujących przepisach - wystąpił pismem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. do Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej o zinterpretowanie wymagań zawartych w rozdziale 5 cyt. wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 16 czerwca 2003r. w odniesieniu do istniejących budynków mieszkalnych wysokich i wysokościowych.
Komenda Główna PSP w piśmie Nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. stwierdziła, że wymagania określone w §15 ust. 3 cyt. wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 16 czerwca 2003 r., dotyczące obowiązku stosowania zaworów 52 na wszystkich kondygnacjach budynków wysokich i wysokościowych, odnosi się także do budynków mieszkalnych (zawierających strefy pożarowe ZL IV), w tym również budynków istniejących w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia. Przez zawór 52 rozumie się przy tym ręczny zawór odcinający umieszczony na instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, wyposażony w nasadę 52, umożliwiającą podłączenie węży pożarniczych. Instalacja wodociągowa przeciwpożarowa powinna być nawodniona i zasilana ze zbiornika o pojemności co najmniej 50 m3, bezpośrednio albo za pomocą pompowni przeciwpożarowej. Obowiązek, o którym mowa powyżej jest samoistnym, nie związany z faktem prowadzenia w budynku jakichkolwiek prac remontowych, jego przebudową bądź zmianą sposobu użytkowania.
Stanowisko takie w całej rozciągłości podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie (vide Sygn. akt: VII SA./Wa707/04) -
Organ odnosząc się do podniesionej przez stronę argumentacji dotyczącej braku środków finansowych na realizację nałożonego obowiązku wskazał, że brak środków finansowych zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być podstawą do stwierdzania niewykonalności obowiązku.
Organu drugiej instancji wskazał, że w oparciu o postanowienia § 42 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r., w przypadkach szczególnie uzasadnionych lokalnymi uwarunkowaniami, w uzgodnieniu z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych, w stosunku do wymienionych w § 15, jeżeli zapewnią one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu.
W skardze z dnia [...] stycznia 2006r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Spółdzielnia wskazała, że objęty nakazem budynek przy ul. [...] [...] został wybudowany w 1978r., obowiązek nałożony zaskarżoną decyzją nie jest możliwy do zrealizowania ze względów technicznych "a tym samym zachodzą przesłanki do zastosowania art. 156 § 1 pkt 5 kpa".
Zdaniem Spółdzielni w budynkach wybudowanych w latach 70- tych projektanci wprowadzili takie rozwiązania ochrony przeciwpożarowej które były zgodne z obowiązującymi w tym czasie przepisami.
Strona podniosła, że z przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2002r. Nr 147 poz.1229 z póź, zm.) nie wynika, że ustawę stosuje się również do obiektów wybudowanych przed jej wejściem w życie a przepisy rozporządzenia MSWiA z dnia 16 czerwca 2003 r., wykraczają poza upoważnienie ustawowe zawarte w art. 13 ustawy z dnia 24 sierpnia 199Ir. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1229 z późn. zm.) Zdaniem Spółdzielni przepisy rozdziału 7 tej ustawy (art. 40 - 47) nie zawierają żadnego przepisu przejściowego, z którego wynikałoby, że wymogi określone w rozporządzeniu stosuje się również do stosunków istniejących przed wejściem w życie ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Sądowa kontrola działalności administracji publicznej jest sprawowana pod względem zgodności z prawem (art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269).
Podstawą prawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji było Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 121, poz. 1138 z 2003r.).
Rozporządzenie weszło w życie po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia (§ 44). Jego regulacje odnoszą się także do obiektów już istniejących. W stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nie stosuje się tylko wymagań w zakresie szczegółowo opisanym w § 40 tego rozporządzenia.
Nakaz objęty zaskarżoną decyzją wynika z regulacji rozporządzenia zawartej w § 14 – 22. Tylko wymóg z pkt 2 § 14 tj. dotyczący hydrantu wewnętrznego, który powinien spełniać wymogi Polskich Norm będących odpowiednikami norm europejskich w świetle § 40 pkt 3 rozporządzenia ma zastosowanie przy budowie i rozbudowie instalacji wodociągowej przeciwpożarowej.
Nałożenie obowiązku objętego nakazem zawartym w zaskarżonej decyzji znajduje swoje uzasadnienie w wyżej wskazanych przepisach prawa.
Trudności w realizacji nakazu wynikające z uwarunkowań technicznych na które skarżący powołuje się, mogą powodować uruchomienie procedury przewidzianej w § 42 rozporządzenia, nie wyłączają zaś możliwości nałożenia obowiązków wynikających z § 14-22 w/w rozporządzenia.
I tak zgodnie z § 42 rozporządzenia wskazanego wyżej, w przypadkach szczególnie uzasadnionych uwarunkowaniami w uzgodnieniu z właściwym miejscowym Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymienionych jeżeli zapewnią one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu.
Wskazać należy, ze zaskarżona decyzja nie jest jak podnosi to skarżąca, niewykonalna w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 kpa. w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, ze nie stanowią przeszkody powodującej niewykonalność decyzji ani względy ekonomiczne (te skarżący podnosi w odwołaniu) ani trudności techniczne do wykonania decyzji.
Zdaniem Sądu nie można mówić o niewykonalności decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 jeżeli wynikające z niej obowiązki mieszczą się w granicach prawa.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.