Uzasadnienie
Starosta W. decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2009r. na podstawie art. 30 ust. 5 i ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zgłosił sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia działki nr ewid. [...] położonej w Z. W uzasadnieniu organ podał, że zgłoszenie dotyczyło ogrodzenia pomiędzy działkami [...] i [...] oraz wzdłuż granicy między działkami [...] i [...] na terenie ul. [...].
W uzasadnieniu organ podał, że ulica [...] zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia [...] kwietnia 2001r. zaliczona została do kategorii dróg gminnych. Realizacja ogrodzenia we wskazanym w zgłoszeniu miejscu może spowodować ograniczenia w korzystaniu dla terenów sąsiednich – tj. utrudnić lub uniemożliwić dojazd do nich, co byłoby naruszeniem art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych.
Odwołanie od tej decyzji złożyła W.L.podając, że prawo miejscowe nie przewiduje w miejscu objętym zgłoszeniem drogi gminnej, organ nie ustalił przebiegu ul. [...] i jej szerokości, nie ustalił też, czy przebieg ogrodzenia planowany jest w pasie drogowym czy poza nim.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] lipca 2009r. na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że ustalenia organu I instancji były prawidłowe, gdyż usytuowanie ogrodzenia o wskazanym w zgłoszeniu przebiegu byłoby sprzeczne z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych, a budowa ogrodzenia od strony drogi jest możliwa tylko w linii rozgraniczenia drogi.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. L. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła, że organ nie rozpatrzył zarzutów jakie podniosła w odwołaniu, podając nadto, że ogrodzenie miało przebiegać po jej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] lipca 2009r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z [...] maja 2009r. zgłaszającą na podstawie art. 30 ust. 5 i 6 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane sprzeciw do zamiaru wykonania ogrodzenia działki należącej do skarżącej.
Zdaniem składu orzekającego kontrolowana decyzja zapadła z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego.
Zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych (art. 30 Prawa budowlanego) jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego, w przebiegu którego właściwy organ powinien ustalić czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymaganiom określonym w przepisach prawa.
W prowadzonym w tym zakresie postępowaniu wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia (w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie sprzeciwu) powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego stosownie do zasad określonych w art. 7 i art. 77 kpa, a uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 107§3 kpa.
Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie, narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd Administracyjny wydanej decyzji.
Należy podkreślić także, że również istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie.
Zgodnie z art. 140 kpa organ ten, jest tak samo jak organ I instancji związany przepisami art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Ma również możliwość na podstawie art. 136 kpa przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W toku postępowania wyjaśniającego organ ma obowiązek podjęcia wszelkich kroków, które są niezbędne do ustalenia podstaw faktycznych rozstrzygnięcia. Jest to warunek konieczny do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z przepisami obowiązującego prawa, a także zgodnego z istniejącym stanem faktycznym. Organy administracji publicznej powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a następnie do oceny na jego podstawie czy dana okoliczność została udowodniona. Ustalając fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy organ administracji publicznej obowiązany jest rozważyć wszystkie wnioski podniesione przez stronę, ponieważ zaniechanie w tym zakresie określonych działań przez organ, zwłaszcza wtedy, gdy strona powołuje się na konkretne i ważne dla niej okoliczności w sprawie jest istotnym uchybieniem procesowym. Obowiązek przeprowadzenia całego postępowania wyjaśniającego w sposób rzetelny, który wyjaśniałby wszystkie istotne okoliczności w sprawie spoczywa na właściwym organie.
W rozpoznawanej sprawie organ nie wykonał powyższych obowiązków, nie odniósł się w ogóle do zarzutów skarżącej podniesionych w odwołaniu, nie wyjaśnił przebiegu ulicy [...], jej szerokości, zarzutu, że ulica ta kończy się przy posesji skarżącej potwierdzonego treścią przedstawionej decyzji Burmistrza W. nr [...] z [...] maja 2008r., nie ustalił szerokości ulicy, lokalizacji zgłoszonego ogrodzenia w stosunku do pasa drogowego.
Dopiero ponowne przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem wszystkich zarzutów odwołania, ich przeanalizowanie pozwoli organowi na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia i właściwe jego uzasadnienie a Sądowi na skontrolowanie decyzji organu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 ust. 1 lit c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.