Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi E. S. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. odrzucił skargę.
Postanowieniem z dnia 27 września 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał E. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 16 grudnia 2011 r. (data wpływu do Sądu 27 grudnia 2011 r.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. W. pełnomocnikiem z urzędu dla E. S. W dniu 12 stycznia 2012 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył do sądu skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2011 r. składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wniosek o przyznanie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1075/12 Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
W dniu 31 maja 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej oświadczył, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), zwana dalej p.p.s.a) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.b tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia od wydanego przez Sąd w dniu 9 sierpnia 2011 r. postanowienia.
Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat A. W. został pełnomocnikiem E. S. po wydaniu przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należy zastosować wyższy wskaźnik stawki minimalnej tj. (75%) wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1c w powołanym wyżej rozporządzeniu.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%).
Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180,00 złotych, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych (180 x 23 %) tj. łącznie 221,40 złotych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.