Uzasadnienie
W dniu 29 czerwca 2012 r. (data wpływu do Sądu) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta (...) Policji z dnia (...) marca 2012 r., Nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Zgodnie z zrządzeniem Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 11 lipca 2012 r., wezwał skarżącego na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193, ze zm.), do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący otrzymał w/w pismo w dniu 19 lipca 2012 r., zatem wyznaczony przez Sąd termin minął w dniu 26 lipca 2012 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.
Po sprawdzeniu w Rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 7 sierpnia 2012 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Mając na uwadze, że czynność skarżącego, od której zależała skuteczność skargi nie została wykonana w terminie, stwierdzić należy, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie, skarga zaś podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach jak w pkt II sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.