Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 22 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1571/15

Uzasadnienie

1. I. Stan sprawy
2. 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia na P. Sp. z o.o. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] i wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] nakazującej P. Sp. z o.o. dokonanie rozbiórki wielkoformatowego banera reklamowego wraz z konstrukcją stalową podtrzymującą umieszczonego na części elewacji budynku przy ul. O. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - dalej "kpa", oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1409).

2. W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - dalej "[...]WINB", podał, że w związku z niewykonaniem przez P. Sp. z o.o. obowiązku wskazanego w ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] – dalej "PINB" z dnia [...] sierpnia 2014 r., organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego.

W dniu 15 grudnia 2014 r. do podmiotu zobowiązanego zostało skierowane upomnienie wzywające do wykonania ww. obowiązku. Upomnienie doręczono w dniu 17 grudnia 2014 r. W dniu [...] stycznia 2015 r. PINB wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] skierowany do podmiotu zobowiązanego celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. Niniejszy tytuł wykonawczy został skutecznie doręczony P. Sp. z o.o. w trybie art. 44 § 4 kpa.

Wobec uchylania się przez P. Sp. z o.o. od wykonania egzekwowanego obowiązku PINB w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał postanowienie Nr [...], którym nałożył na podmiot zobowiązany grzywnę w kwocie 50.000 zł w celu przymuszenia do wykonania dyspozycji decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...].

P. Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika T. S. wniosła zażalenie na to postanowienie.

3. W uzasadnieniu postanowienia [...]WINB wskazał, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. zostało wydane zgodnie z art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny uzasadnił w sposób nie budzący wątpliwości kwotę, w jakiej ustalił wysokość przedmiotowej grzywny nałożonej na podstawie art. 121 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wyjaśnił, że pomimo, iż decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. stała się ostateczna podmiot zobowiązany nie wykonał obowiązku z niej wynikającego w całości, co potwierdzono podczas czynności kontrolnych dokonanych przez przedstawiciela organu powiatowego w dniu 1 kwietnia 2015 r. Tym samym zasadnym było zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia.

1. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, w zakresie doręczenia stronie skarżącej postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...], budzi wątpliwości.
2. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu
3. 5. Skargę na postanowienie [...]WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła P. Spółka z. o.o. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. 1) art. 40 § 2 kpa poprzez błąd w doręczeniu zaskarżonego postanowienia i skierowanie go do rzekomego pełnomocnika T. S., podczas gdy skarżąca spółka takiego pełnomocnika nie ustanawiała;
2. 2) art. 107 § 3 w zw. z art. 126 i art. 8 kpa poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu do treści zarzutów zawartych z zażaleniu, co w konsekwencji doprowadziło naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.
3. 6. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] organ sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r. dotycząca nazwiska pełnomocnika Spółki P.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

7. Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "ppsa", zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015, poz. 658), ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji ppsa. Oznacza to, że w przypadku skarg na określone wyżej postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

8. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 145 § 1 ppsa, wyeliminowanie przez sąd z porządku prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), a także wówczas, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (pkt 2) lub też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach. W razie jednak nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, na mocy art. 151 ppsa.

9. Zaskarżonym postanowieniem [...]WINB utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na P. Sp. z o.o. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] i wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] nakazującej P. Sp. z o.o. dokonanie rozbiórki wielkoformatowego banera reklamowego wraz z konstrukcją stalową podtrzymującą umieszczonego na części elewacji budynku przy ul. O. [...] w W. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn odmiennych aniżeli wskazane zostały w skardze.

10. Stosownie do art. 40 § 1 kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Na podstawie art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie [...] WINB z dnia [...] maja 2015 r. zostało doręczone T. S. – pełnomocnikowi P. Sp. z o.o.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...][...]WINB sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu [...]WINB z dnia [...] maja 2015 r. w ten sposób, że na stronie drugiej w wierszu siódmym napisane zostało Pan T. S., a powinno być Pan T. S., a na stronie czwartej w punkcie pierwszym rozdzielnika (wiersz trzynasty) napisane zostało Pan T. S., a powinno być T. S. Powyższa okoliczność pozostaje poza oceną sądu, bowiem P. Spółka z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. i będzie ona podlegała rozpoznaniu w sprawie o sygnaturze akt VII SA/Wa 2091/15.

Natomiast w zakresie przedmiotowej sprawy wskazać należy, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone w dniu 7 kwietnia 2015 r. przez prezesa spółki z. o.o. P. – T. S. do występowania w imieniu spółki przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego [...] w sprawach dotyczących nieruchomości położonej w W. przy ul. O. [...]. Brak jest w aktach pełnomocnictwa udzielonego T. S. do reprezentowania spółki przed innymi organami administracji państwowej. Treść złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa nie budzi wątpliwości, a zatem uznać należało, że T. S. nie miał umocowania do reprezentowania spółki Prometeusz przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowalnego. Zaskarżona decyzja powinna zatem zostać doręczona bezpośrednio spółce P. Zdaniem Sądu, doręczenie pisma pełnomocnikowi, który nie miał umocowania do reprezentowania strony postępowania przed tym organem, a nie bezpośrednio stronie postępowania, jest bezskuteczne.

1. 11. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 7 kpa oraz art. 77 § 1 kpa organy administracji publicznej są zobowiązane do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków w celu wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. W szczególności, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie administracyjne, stosownie do art. 80 kpa ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, zobowiązany jest również dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a swoje stanowisko winien uzasadnić w sposób przewidziany w art. 107 § 3 kpa. Stosownie natomiast do art. 10 § 1 kpa, organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Od zasady tej organy mogą odstąpić tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, przy czym, w tej sytuacji, organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1 (art. 10 § 2 i 3 kpa). Zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oznacza, że strona ma prawo do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym na danym etapie postępowania.
2. 12. Reasumując stwierdzić należy, iż wobec naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, przedwczesne było badanie zgodności decyzji z przepisami prawa materialnego.
3. IV. Rozpatrując sprawę ponownie, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, mając na względzie przedstawione wyżej uwagi.
4. V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na postawie art. 200 ppsa.