Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1572/17

Metryka

Sąd
Dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T. D., S. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., nr: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia oceny technicznej stanu technicznego budynku mieszkalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia oceny technicznej stanu technicznego budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr ewid [...] obręb [...] w miejscowości [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że "bezprzedmiotowe jest ponoszenie kosztów związanych z wykonaniem zaskarżonego postanowienia tym bardziej, że wniosek o wszczęcie postępowania przed PINB wniosła sama strona skarżąca w celu poszukiwania ochrony prawnej.

Skarżący działali w przekonaniu, że organ dokonuje oględzin nieruchomości celem zebrania materiału dowodowego w postępowaniu o wstrzymanie wykonania robót budowlanych ewentualnie kontroli PINB nad tymi pracami, a nie w sprawie nałożenia na skarżących obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 61 p.p.s.a. uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zakażonej decyzji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Nie wystarczy bowiem samo wskazanie, że ponoszenie kosztów czyli wykonanie zaskarżonego orzeczenia jest bezcelowe tudzież bezprzedmiotowe. Nie wystarczy również wskazanie na brak przesłanek negatywnych wskazanych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek formalny winien zawierać przekonywujące uzasadnienie i argumentację odnoszącą się do samego obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem w świetle przesłanek z powołanego przepisu.

Nadmienić jednocześnie należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada skargi, jej zasadności ani legalności samego postanowienia. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471).

Na marginesie już tylko wskazać trzeba, że nałożony obowiązek sporządzenia oceny technicznej z całą pewnością ma na celu ochronę szeroko pojętych interesów skarżących.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 kwietnia 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.