Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...], znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) nałożył na P[...] w [...] obowiązek usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym kładki dla pieszych posadowionej na działkach nr [...] w [...] (...), nad torami linii kolejowej nr [...] w km. 1,880 łączącej ul. [...] i ul. [...]. Roboty budowlane nałożone decyzją obejmowały: wymianę osłon przeciwpożarowych, oczyszczenie i zabezpieczenie antykorozyjne konstrukcji stalowej: w tym blachy spodniej pomostu, elementów stopni schodów, dźwigarów głównych i filarów.
Pismem z dnia [...] maja 2012 r. P[...] z siedzibą w [...] wniosły skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] o uznaniu zarzutów zobowiązanej za nieuzasadnione w sprawie postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...]. Powyższy tytuł wykonawczy został wystawiony w celu wykonania obowiązku wynikającego z decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. nr [...].
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. oraz tytułu wykonawczego z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] wystawionego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca Spółka wskazała, że wykonanie obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego spowoduje dla Spółki niepowetowane straty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania postanowienia może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą ww. przesłanki. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 ww. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie.
W ocenie Sądu skarżąca Spółka ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku bez wskazania jakichkolwiek przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia. Podkreślić należy, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, bądź postanowienia. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). W niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie dopatrzył się również z urzędu jakie nieodwracalne skutki lub niepowetowane straty mogłaby ponieść skarżąca Spółka wykonując obowiązek doprowadzenia kładki dla pieszych do należytego stanu technicznego. W tym miejscu należy także wskazać, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie nie będzie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], a jedynie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. wydane w postępowaniu egzekucyjnym.
Należy również wyjaśnić, iż jedyna możliwa ingerencja sądu administracyjnego w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej, która podlega przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o uznaniu zgłoszonych przez skarżącą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Ewentualne wstrzymanie takiego postanowienia, będącego postanowieniem odmownym, nie spowoduje pozytywnych dla skarżącej skutków w postępowaniu egzekucyjnym.
Na uwzględnienie nie zasługuje również wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] wystawionego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd może wstrzymać jedynie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W ocenie Sądu pominięcie słowa "czynności" w tej części art. 61 § 3 p.p.s.a. było działaniem celowym ustawodawcy. Wystawienie tytułów wykonawczych, a w dalszej kolejności ich doręczenie stanowi czynność egzekucyjną. W związku z powyższym wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie tytułu wykonawczego, należało uznać jako bezzasadny, albowiem przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, a więc brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz brak możliwości wstrzymania tytułu wykonawczego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.