Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2006r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał A. K. rozbiórkę wiaty o wymiarach 4,40 x 7,65 m o konstrukcji stalowej i pokryciu z blachy, wybudowanej na działce przy ul. K. – bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją nr [...] wydaną dnia [...] października 2006r. prze [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 2 stycznia 2007r. A. K. złożył do powiatowego organu nadzoru budowlanego wycenę działki jako dowód, że wiata i utwardzenie gruntu były wykonane na należącej do niego działce, a po otrzymaniu upomnienia wzywającego do wykonania rozbiórki wiaty, w dniu 18 maja 2007r. złożył wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego podnosząc, że nowym dowodem z którego wynika, że przedmiotowa wiata istniała przynajmniej od roku 1990 jest założona wycena obiektów istniejących na działce nr 864 i 739 sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego J. K. i dokument z Urzędu Skarbowego w O. Podał, że dowody te posiadał w dacie wydania decyzji rozbiórkowej, lecz zapomniał o nich i nie przedstawił ich organowi.
Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] czerwca 2007r. na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 148 § 1 w związku art. 145 § 1 pkt 5 kpa odmówił wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu organ podał, że dowody na które powołuje się A. K. zostały przedłożone organowi w dniu 2 stycznia 2007r., a zatem co najmniej od tej daty strona posiadała wiedzę o materiałach dowodowych, mogących mieć znaczenie w sprawie.
Podanie o wznowienie postępowania A. K. wniósł w dniu 17 maja 2007r., zatem już po upływie miesięcznego terminu o jakim mowa w art. 148 kpa.
Po rozpatrzeniu odwołania decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją znak [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2007r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7 i art. 77 1 kpa.
Zdaniem skarżącego Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że pismo złożone z dokumentami w dniu 2 lutego 2007r. nie jest wystarczające do wznowienia postępowania winien powiadomić o tym skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] sierpnia 2007r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, z dnia [...] czerwca 2007r., odmawiającą wznowienia postępowania z uwagi na niezachowanie terminu z art. 148 1 kpa.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, a zawarte w niej zarzuty należy uznać za trafne.
W przedmiotowym postępowaniu kontroli podlegała decyzja wydana w trybie art. 149 § 3 kpa z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 kpa. Należy przypomnieć, iż utrwalony jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona zgłosiła żądanie wznowienia z uchybieniem terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 1999r., sygn. akt IV SA 1532/97 opubl. LEX nr 47775 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 1999r., sygn. akt I SA 1611/98 opubl. LEX nr 48572).
Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania rzeczą organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 kpa. Jeżeli termin został zachowany właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 1 kpa), natomiast w przypadku niezachowania w/w terminu wydać decyzję o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 kpa). Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia możliwe jest także wtedy, gdy:
- • podanie o wznowienie postępowania złoży jednostka niebędąca stroną w sprawie lub strona niemająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego,
- • w podaniu o wznowienie postępowania nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa.
Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 2 stycznia 2007r. złożył do organu pismo z załączonymi dokumentami które dotyczyły objętych decyzją rozbiórkową obiektów. Organ nie ocenił tego pisma z punktu widzenia art. 61 i 63 kpa.
Jeżeli istniały wątpliwości co do intencji wnoszącego, tj. jeśli pismo było zredagowane niezręcznie lub było mało zrozumiałe to organ administracji publicznej był zobowiązany wyjaśnić przedmiot i zakres żądania, zgodnie z intencją osoby je wnoszącej.
Zaś w razie wątpliwości co do treści żądania organ mając na względzie postanowienia art. 7 – 9 kpa, powinien zwrócić się do strony o zajęcie stanowiska.
Organy obu instancji tego nie uczyniły, tym samym naruszając przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie wyjaśnił przedmiotu żądania strony i dopiero po złożeniu przez A. K. w dniu 15 maja 2007r., następnego pisma zatytułowanego "podanie o wznowienie postępowania" w którego treści powołuje się on na przesłane wcześniej do organu dokumenty i "jeszcze raz" a więc powtórnie prosi o wznowienie postępowania, w uzasadnieniu wydanej dnia [...] czerwca 2007r. decyzji odniósł się do złożonego w dniu 2 stycznia 2007r. pisma.
Wobec powyższego należy uznać, że organy nie wyjaśniły w sposób właściwy okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy tj. daty wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz daty w której skarżący dowiedział się o zaistnieniu przesłanki wznowieniowej.
To zaś oznacza, że bez wyjaśnienia powyższych okoliczności nie można jednoznacznie stwierdzić, że podanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 148 § 1 kpa.
Te wszystkie ustalenia winny być dokonane przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.