Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2007r. - B. i T. O. zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis wymienionego wyżej zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącym w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej: p.p.s.a., tj. w trybie doręczenia zastępczego, które opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata.
Art. 73 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r. sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny uznał w/w przepis za niekonstytucyjny w przedmiocie siedmiodniowego terminu awizo.
Dlatego na podstawie w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 1999r., Nr 62, poz. 697 ze zm.), który przewiduje obecnie obowiązek powtórnego zawiadomienia adresata przez pocztową placówkę oddawczą, jeżeli adresat ten nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu kolejnych dni, należy przyjąć, iż doręczenie zastępcze, na podstawie art. 73 w/w ustawy, jest prawidłowe w przypadku dwukrotnego awizo (złożenie przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej).
W niniejszej sprawie wobec nie podjęcia przez skarżących rzeczonej przesyłki w terminie, pomimo prawidłowego podwójnego awizo, należy w świetle powyższego uznać za skutecznie doręczone wezwanie z ostatnim dniem awizo, czyli w dniu 16 października 2007r.
W związku z powyższym, skarżącym upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w dniu 23 października 2007r.
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. i T. O., ponieważ skarżący pomimo wezwania nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi.
Następnie w dniu 28 grudnia 2007r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), B. O. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie decyzji nakazującej rozbiórkę. Do wniosku załączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że nie otrzymała żadnego dokumentu zobowiązującego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a z treści postanowienia z dnia 4 grudnia 2007r. dowiedziała się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Ponadto wskazała, że miesiąc grudzień z powodu nawału przesyłek świątecznych powoduje, iż poczta nie wywiązuje się w sposób właściwy z obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Jednak przed dokonaniem merytorycznej oceny wniosku, a więc jego zbadaniu pod kątem zaistnienia przesłanki winy, bądź - nie, Sąd bada wniosek pod kątem wystąpienia przesłanek formalnoprawnych, które umożliwiają w ogóle dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W świetle postanowień zawartych w w/w przepisach, uchybiony termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdy strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.), wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku uiszczenie wpisu sądowego od skargi - por. 87 § 4 p.p.s.a.), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).
W związku z powyższy, pomimo, iż wnioskodawczyni złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, dokonując jednocześnie czynności uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, oraz pomimo powstania ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, to należy uznać, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 w/w ustawy.
Wnioskodawczyni w swoim wniosku wskazała, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 4 grudnia 2007r., którym Sąd odrzucił skargę B. i T. O..
W związku z powyższy, należy uznać, że w dacie doręczenia w/w postanowienia wnioskodawczyni najpóźniej dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Odpis w/w postanowienia Sądu został skutecznie doręczony B. i T. O. w dniu 19 grudnia 2007r, a więc termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął wnioskodawczyni w dniu 27 grudnia 2007r.
Jak wynika z akt sprawy, B. O. w dniu 28 grudnia 2007r., a więc z przekroczeniem terminu, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Dlatego przedmiotowy wniosek nie podlega merytorycznej oceny Sądu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.