Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].12.2008r. umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej wybudowanego od ulicy ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nieprawidłowo umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej wybudowanego od ulicy ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] ponieważ postępowanie dotyczyło przebudowy ogrodzenia, która rozpoczęta została w dniu 7 kwietnia 2001 r. co potwierdza notatka Straży Miejskiej, natomiast zgłoszenie planowanych robót budowlanych związanych z tą przebudową ogrodzenia wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 26 kwietnia 2001 r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wskazując, że Inwestor nie dochował 30 dniowego terminu określonego w art. 30 ust.5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. 2000.106.1126 j.t.) uznał, że umorzenie postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej wybudowanego od ulicy ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] było nieprawidłowe.
W skardze skierowanej do Sądu inwestor N. R. reprezentowana przez A. R. i pełnomocnika z urzędu adw,
A. S. wniosła o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego
Inspektora Nadzoru Budowlanego, podnosząc, że postępowanie w tej sprawie zakończyło się w roku 2002 decyzją Wojewody [...] o umorzeniu postępowania.
Strona skarżąca podniosła również, że w związku z umorzenie postępowania przez Wojewodę [...] decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru
Budowlanego o umorzeniu postępowania była "bezprawna". Podniosła również, że jej pełnomocnik A. R. powiadomił o tym Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia 3 lutego 2009r., wskazując na przepis art. 156 § 1 K.p.a. Zdaniem strony pismo to nie było jednak odwołanie od decyzji organu I instancji a powiadomieniem o naruszeniu prawa.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 2 kpa. W postępowaniu odwoławczym nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.
Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 § 1 kpa, nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu rzeczy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, mają być ustalone przez organy w taki sposób by odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Jak wskazuje art. 80 kpa, tylko w przypadku zebrania przez organ i rozpatrzenia całości materiału dowodowego możliwa jest prawidłowa ocena konkretnej sprawy i prawidłowe rozstrzygnięcie o prawach strony. Organ rozpatrujący sprawę powinien więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien dowody te rozpatrzyć w ich wzajemnej łączności.
Wszelkie niejasności jakie pojawiają się przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji ze zgromadzonym materiałem procesowym budzą wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło zgodnie z rzeczywistością.
Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa, a dodatkowo jeśli w ocenie organu II instancji istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji, to może on skorzystać z przepisu art. 136 kpa, dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy pismo A. R. z dnia 3 lutego 2009r. było odwołaniem od decyzji Powiatowy Inspektor
Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej wybudowanego w roku 2001 ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] w [...] czy może miało inny charakter, było skargą na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego lub może wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Inspektor Nadzoru Budowlanego po zapoznaniu się z pismem A. R. z dnia 3 lutego 2009r. uznał je za odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania administracyjnego.
Analizując jednak treść pisma oraz późniejsze oświadczenia A.R. można dojść do różnych wniosków co do intencji osoby składającej w/w pismo do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Treść tego pisma może wskazywać na żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego lub być skargą na jego działalność.
Nie ulega wątpliwości, że z pisma tego wynika niezadowolenie A. R.a z podjęcia po wielu latach czynności administracyjnej i wydania decyzji o umorzeniu postępowania lecz w swej treści pismo to nie było jednoznaczne. W takim przypadku organ odwoławczy przed wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie dokonuje sprawdzenia pod względem formalnoprawnym, czy pismo to ma znamiona odwołania czy jest złożone przez osobę legitymującą się przymiotem strony oraz czy jest złożone w terminie.
Jeżeli pismo strony budziło wątpliwości organu co do intencji strony a zdaniem Sądu powinno budzić o organ mógł i winien wezwać wnoszącego pismo do usunięcia braków poprzez m. innymi sprecyzowanie żądania. Organ winien też kierować się postanowieniami art. 235 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja wydana została bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.