Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku W. i A. L. dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2006r, działając w oparciu o art. 59 § 2 kpa postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r znak: [...] odmówił przywrócenia terminu.
W ocenie organu odwołujący się nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2006r wynika, iż została ona doręczona W. i A. L. w dniu [...] kwietnia 2006r.
Odbiór decyzji w tym dniu potwierdziła własnoręcznym podpisem H. L.- matka adresata.
Organ wskazał, iż termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 18 kwietnia 2006r natomiast odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 23 maja 2006r.
Organ uznał, iż " nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego, nie udokumentowana okoliczność wadliwego doręczenia przedmiotowej decyzji".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli W. i A. L. Skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 43 i art. 124 § 2 kpa.
Skarżący podnoszą, iż nie otrzymali decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2006r.
Przedmiotową decyzję listonosz doręczył H. L. matce skarżącego A. L., która nie jest w stosunku do skarżących domownikiem gdyż razem z nimi nie zamieszkuje.
Skarżący wyjaśniają, iż H. L. mieszka jedynie w tej samej miejscowości i decyzja została doręczona w jej domu, a nie w domu skarżących.
H. L. będąc osobą starszą zapomniała przekazać skarżącym odebraną przesyłkę, którą włożyła do szuflady w swoim domu.
Skarżący po kilku tygodniach odebrali pismo Wojewody Śląskiego informujące o zwrocie dokumentów w związku z uprawomocnieniem się decyzji i wówczas ustalili w Urzędzie Pocztowym w N., iż odbiór decyzji pokwitowała H. L. Skarżący wyjaśniają, iż "dopiero wskutek tych ustaleń matka przypomniała sobie, że odebrała przesyłkę i gdzie ją schowała".
Zdaniem skarżących doręczenie decyzji zostało dokonane z naruszeniem art. 43 kpa, bowiem matka skarżącego nie jest ich domownikiem, nie zobowiązała się do doręczenie pisma skarżącym (brak takiego zobowiązania na "zwrotce"), jak również doręczyciel nie umieścił zawiadomienia o doręczeniu zastępczym na drzwiach mieszkania lub w skrzynce pocztowej.
Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego zarzucają brak ustosunkowania się do okoliczności podanych we wniosku o przywrócenie terminu oraz do pisma H. L. "w którym potwierdza okoliczności przetrzymywania przez nią przesyłki bez powiadomienia nas o niej".
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Przede wszystkim należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest kolejną instancją w postępowaniu administracyjnym, lecz jest powołany do kontroli legalności rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji pod kątem ich zgodności z prawem.
Dokonując kontroli legalności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Sąd stwierdził, że postanowienie to narusza przepisy postępowania administracyjnego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 7 kpa "w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli".
Postępowanie powinny prowadzić w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli (art. 8 kpa). Zobowiązane są ponadto do udzielania stronom informacji faktycznych i prawnych, aby nie poniosły one szkody z powodu nieznajomości prawa (art. 9 kpa).
Wymienione zasady stanowią normy, które muszą być realizowane przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania administracyjnego.
Nieprzestrzeganie ich, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, stanowi naruszenie prawa mogące mieć wpływ na jej wynik.
Obowiązkiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego było dokładne wyjaśnienie okoliczności, które doprowadziły do opóźnionego złożenia przez skarżących odwołania od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2006r.
Zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zainteresowanego należy zaliczyć m.in. nieprawidłowe doręczenie pisma.
Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu powoływali wyłącznie tą okoliczność.
Skarżący twierdzili, iż "listonosz przesyłki nie doręczył nam ale matce męża, która mieszka w tej samej miejscowości ale nie jest naszą bezpośrednią sąsiadką".
Skarżący podnosili również, iż "matka nie zobowiązywała się do doręczenia nam odebranej przesyłki", a listonosz "na drzwiach naszego mieszkania nie zamieścił zawiadomienia o doręczeniu zastępczym dokonanym do rąk innych osób niż domownicy w tym wypadku do rąk naszej matki".
Do wniosku skarżący "na dowód opisanych okoliczności" załączyli oświadczenie H. L. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego obowiązany był ustosunkować się i rozważyć okoliczności podnoszone przez skarżących we wniosku jak również odnieść się do pisma H. L. W szczególności powinien ustalić czy przesyłka została doręczona matce skarżącego w jej miejscu zamieszkania, które jak wynika z wniosku nie jest miejscem zamieszkania skarżących.
Bez należytego wyjaśnienia przedmiotowej kwestii przedwcześnie organ przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnili braku swej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. z późn zm. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu na zasadzie art.152 w/w ustawy.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej ustawy.