Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].11.2001r. Nr [...] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 71 i art. 81 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 07.07.1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) odmówił [...] S.A. z siedzibą w K. zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego na parterze budynku przy ul. S.w K. na lokal mieszkalny.
W dniu [...].09.2004r. na wniosek [...] S.A. z siedzibą w K. zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001r.
Decyzją z dnia [...].09.2004r. znak: [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 104 § 1, art. 158 § 1, art. 156 § 1 ust. 2 K.p.a. stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. Organ stwierdził, że wniosek o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania wniosła osoba nie mająca upoważnienia do reprezentowania w/w spółki. Zdaniem Wojewody [...] organ stopnia podstawowego nie powinien wszcząć postępowania administracyjnego na podstawie wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną.
Po rozpatrzeniu odwołania S. H. oraz R. H. decyzją z dnia [...].12.2004r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II Instancji stwierdził, że rozstrzygnięcie Wojewody [...] odpowiada przepisom prawa. Wniosek o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania złożyła bowiem osoba nie mająca upoważnienia do reprezentowania osoby prawnej – spółki [...] S.A. Zgodnie z odpisem z rejestru handlowego [.... nr [...] osobą upoważnianą do reprezentacji spółki był jej Prezes M. B. Wniosek o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu został natomiast podpisany przez A. B. – a więc osobę, która nie miała upoważnienia do reprezentowania spółki.
W związku z powyższym organ administracji architektoniczno – budowlanej stopnia podstawowego powinien umorzyć wszczęte wnioskiem A. B. nieuprawnionego do reprezentowania Spółki postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia [...] S.A. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu wnieśli S.H. oraz R. H. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skarżący podnoszą, że przesłanka, iż wniosek w imieniu Spółki [...] S.A. złożyła osoba nieuprawniona A. B. zaś uprawnionym do reprezentowania spółki był wyłącznie jej prezes M. B., jest nieprawdziwa.
Skarżący dołączyli do skargi kserokopię pełnomocnictwa notarialnego z którego wynika, że prezes Spółki [...] S.A. M. B. ustanowił swoim pełnomocnikiem A. M. syna M. i H. Skarżący podnoszą, że z treści pełnomocnictwa wynika, iż A. M. był umocowany do zawarcia w imieniu spółki [...] S.A. umowy ustanowienia odrębnej własności lokali w budynku mieszkalno – użytkowym przy ul.S. w K. a w związku z tym do wydania przedmiotowych lokali w posiadanie, do podpisania stosownego aktu notarialnego, składania wszelkich oświadczeń, wyjaśnień i wniosków oraz do wszelkich innych czynności jakie w związku z powyższym okażą się konieczne. Zdaniem skarżących występujący w pełnomocnictwie A. M. syn M. i H. i podpisany pod wnioskiem Spółki A. B. to jedna i ta sama osoba.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001r. Nr [...] odmawiającej udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu użytkowego na parterze budynku przy ul. S. w K. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji, stąd też ustalenie podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe. Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 K. p. a.
Wojewoda [...] prawidłowo przeprowadził postępowanie nieważnościowe i uznał, że istnieją przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001r. Jedną z przesłanek prawa enumeratywnie określonych w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jest rażące naruszenie prawa, do którego dochodzi wówczas, gdy decyzja w sposób oczywisty i bezsporny narusza konkretny przepis prawa, a ponadto jej obowiązywanie wywołuje skutki niemożliwe do zaaprobowania w praworządnym państwie (wyrok NSA z dnia 19 grudnia 1991 r. III SA 1246/91).
W myśl art. 32 ust. 4 pkt 1 w/w ustawy Prawo budowlane pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek tej sprawie. Z uwagi na to, że wniosek o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania został złożony przez osobę nie posiadającą umocowania do reprezentacji spółki [...] S.A. na zewnątrz należy uznać, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001r. orzekającą merytorycznie w sprawie została podjęta z rażącym naruszeniem art. 71 ust. 1 w związku z art. art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego.
Zgodzić się należy z organami, że wniosek o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania złożyła zgodnie z odpisem z rejestru handlowego osoba nie mająca upoważnienia do reprezentowania spółki [...] S.A. Osobą upoważnioną do reprezentacji spółki był jej Prezes – M. B. Wniosek o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania lokalu został natomiast podpisany przez A. B. tj. osobę, która nie miała upoważnienia do reprezentowania spółki.
Kwestia podnoszona przez skarżących, że A. M. umocowany do zawarcia w imieniu Spółki umowy ustanowienia odrębnej własności lokali i A. B. to jedna i ta sama osoba, która w trakcie postępowania zmieniła nazwisko, została wyjaśniona przez Sąd. Pismem z dnia [...].09.2005r. Urząd Stanu Cywilnego w K. poinformował Sąd, iż zarówno w roku 2004r. jak i w okresie od 01.01.2005r. do 29.09.2005r. nie została wydana decyzja w sprawie administracyjnej zmiany imienia i nazwiska A. B. na imię i nazwisko A. M. Z pisma Urzędu Stanu Cywilnego z dnia [...].09.2005r. wynika, że zmiany takiej nie było również w latach 1999r. – 2001r. Strona posiadająca dokumenty lub potrafiąca uprawdopodobnić, że taka zmiana imienia i nazwiska nastąpiła w trakcie postępowania administracyjnego może wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania.
Zgodzić się należy z organami orzekającymi w sprawie, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001r. została podjęta z rażącym naruszeniem art. 71 ust. 1 w związku z art. art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego.
Stosownie do treści art. 38 ustawy z dnia 23.04.1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.) osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. W tak określonym stanie prawny osobą upoważnioną zgodnie z wypisem z Sądowego Rejestru Krajowego do reprezentowania spółki był wyłącznie M. B. lub osoba przez niego upoważniona a taką osoba nie był A. B. Opierając się na powyższych ustalonych okolicznościach sprawy, organy orzekające prawidłowo wywiodły, iż zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].11.2001r. Nr [...] Prezydenta Miasta K. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.).