Uzasadnienie
Pismem z 15 lipca 2021 r. Spółka [...] w likwidacji z siedzibą w S. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę na decyzję Prezesa Wód Polskich z [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.
Sąd pismem z 17 sierpnia 2021 r. wezwał skarżącą m.in. do wskazania numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, a także do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut Spółki). Braki te miały zostać uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone upoważnionemu pracownikowi skarżącej w dniu 24 sierpnia 2021 r. (k. 19 akt sądowych). Wyznaczony termin upłynął w dniu 31 sierpnia 2021 r. Skarżąca żądane braki formalne skargi nadesłała przy piśmie z 3 września 2021 r. (data wpływu do Sądu), które nadano w placówce pocztowej w dniu 2 września 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie braki formalne skargi zostały uzupełnione po terminie – numer identyfikacyjny oraz umocowanie do reprezentowania strony skarżącej zostały bowiem nadane w placówce pocztowej w dniu 2 września 2021 r., natomiast termin do uzupełnienia powyższych braków formalnych upływał w dniu 31 sierpnia 2021 r. Podkreślenia wymaga fakt, że uzupełnienie braków formalnych po terminie jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzeń Sądu w tym zakresie, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1) sentencji postanowienia i skargę odrzucił.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.