Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. Nr [...] na podstawie art. 158§1 w zw. z art. 157§1 kpa Wojewoda [...], po rozpoznania sprawy wszczętej na wniosek K. N., A. N. oraz L. N. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 1995r. Nr [...] w części dotyczącej pozwolenia M. M. na użytkowanie ogrodzenia od ulicy [...].
W uzasadnieniu podał, że z akt sprawy wynika, iż decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] stwierdzono nieważność przedmiotowej decyzji Nr [...] Burmistrza Gminy [...], w części dotyczącej pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia użytkowego przez M. M., zaś w kwestii zezwolenia na użytkowanie ogrodzenia, nie wydano rozstrzygnięcia.
Organ wyjaśnia, iż nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Burmistrza Gminy [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli K. N., A. N. oraz L. N. W uzasadnieniu podtrzymali argumentację z wniosku z dnia [...] czerwca 2003r. dodając, iż ogrodzenie które jest przedmiotem sprawy jest jednocześnie ścianą pomieszczenia użytkowego, na które została wydana decyzja o rozbiórce od strony wschodniej. W związku z tym niezrozumiałe dla skarżących jest wydawanie decyzji, które są ze sobą sprzeczne.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2004r. Znak: [...] w oparciu o art. 138§1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, iż w dniu wydania decyzji przez organ I instancji obowiązywała ustawa z dnia 27 marca 2003r., która weszła w życie w dniu 11 lipca 2003r. nowelizująca ustawę z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, na podstawie której organem właściwym do wydania pozwolenia na użytkowanie jest organ nadzoru budowlanego. Wobec powyższego Wojewoda Mazowiecki nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w tym zakresie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M.M.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa objęte art. 156§1 pkt 2 i 3 kpa, zaś powołowywanie przepisów z 2003r. stanowi zdaniem skarżącej naruszenie prawa w odniesieniu do sprawy z 1995r. Nadto M. M. zwróciła uwagę, że N. nie są stroną w rozumieniu art. 28 kpa oraz że od paru lat nękają ją i jej rodzinę przy pomocy różnych organów administracji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.
Z treści art. 19 kpa jasno wynika, iż organ administracji publicznej z urzędu jest zobowiązany do przestrzegania swojej właściwości rzeczowej, instancyjnej.
Trafnie organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż organem właściwym do załatwienia niniejszej sprawy jest organ nadzoru budowlanego.
W dacie wydania decyzji Wojewody [...] (t. j. w dniu [...] sierpnia 2004r.) obowiązywała ustawa z dnia 27 marca 2003r. – o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r., Nr 80, poz. 718), która weszła w życie w dniu 11 lipca 2003r. Art. 7 ust. 4 tej ustawy stanowił, iż właściwość organów w zakresie dotyczącym załatwienia spraw, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie powyższej ustawy.
Zgodnie zatem z w/w przepisem ustawy z dnia 11 lipca 2003r. zadania należące do organów nadzoru budowlanego wymienione zostały w art. 83 powołanej wyżej ustawy w brzmieniu znowelizowanym przez art. 1 ust. 1 pkt 62 ustawy z dnia 27 marca 2003r. i stanowią one zamknięty katalog obowiązków tego organu.
Kompetencje organów administracji architektoniczno – budowlanej, określone zostały w sposób odmienny od wyżej wskazanego. Stosownie bowiem do treści art. 82 ust. 1 Prawa budowlanego do właściwości tych organów należą sprawy określone w ustawie i nie zastrzeżone do właściwości innych organów.
Tym samym uznać należało, iż właściwym w zakresie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektów, po wejściu w życie w/w nowelizacji Prawa budowlanego z 1994r. jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego a nie organ architektoniczno – budowlany, – Wojewoda [...].
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie mają one znaczenia.
Z tych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).